و باز هم سلام

برای تمرکز بهتر چکار کنیم

admin — Sun, 08 Aug 2010 21:14:13 +0000

اعتماد به نفس، مهمترین عامل روان شناختی مؤثر در تمرکز حواس است.ضمیر ناخودآگاه مهمترین ابزار هر کسی برای دستیابی به هر موفقیتی است، از جمله پرورش تمرکز حواس/ برای ضمیر ناخودآگاه صرفاً باید هدف روشن و مشخصی را قرار داد و نگران هیچ چیز نبود. راه دستیابی، خود به خود نمایان می شود. هر قدرکه جسم آماده و ورزیده باشد، اگر ذهنی که آن را هدایت می کند فاقد ورزیدگی و آمادگی باشد جسم به درستی هدایت نخواهد شدهمچنین اگر در طول تمرینات، خود را شخصی قوی و متمرکز ببینید. دارای همان تمرکز قوی که مشتاق آن هستید می شوید. خوب است بدانید کههرموفقیت کوچک شما درناخودآگاه شما ثبت می شود والگوی شما درآینده می شود. مهم ترین علت عدم دستیابی به یک تمرکز فکر عالی، تعاریف نادرستی است که در ذهن شما برای تمرکز حواس وجود دارد. بیشتر شما تمرکز را فکرکردن به یک موضوع ویژه به صورت مطلق و کامل و صد درصد می دانید درحالی که چنین چیزی نه تنها برای شما که برای هیچ انسانی در هیچ شرایطی به هیچ عنوان ممکن نیست. شما ابداً قادر نیستید تمام ذهن خود را به طورکامل و مطلق در اختیار یک موضوع بگذارید و بقیه ی افکار را در آن زمان از ذهن خود کاملاً حذف کنید. زمانی که یک انسان می تواند چنین تمرکزی داشته باشد، حداکثر سه الی چهار ثانیه است. یعنی تا کنون کسی نبوده که پنج ثانیه متوالی به طور مطلق، تنها و تنها به یک چیز بیاندیشد.
این موضوع درست ومنطقی نیست که شما تعریف بالا را برای تمرکزحواس قبول کنید.زیرا چنین تعریفی، سطح توقع شما را از خودتان بالا می برد. وقتی که فکر دیگری به جز موضوع اصلی به ذهن تان راه می یابد و یا کوچک ترین عامل حواس پرتی را از محیط اطراف خود دریافت می کنید. احساس سرخوردگی می کنید و گمان می کنید که قدرت تمرکز ندارید. حال آن که این تصور فقط ناشی از برداشت اولیه ی نادرستی است که از تمرکز داشته اید و همین تصور عملاً شما را در تلاش برای بهبود تمرکز ناکام می سازد. پس، اولین و مهم ترین قدم را در راه افزایش تمرکز ذهنی خود بردارید: تعریف نادرستی را که از تمرکز حواس درذهن خود دارید دگرگون کنید. تمرکز حواس همان قدر می تواند واقعی باشد که عوامل حواس پرتی واقعیت دارند. یعنی: شما باید بپذیرید که به هرحال، همیشه عواملی حواس شما را پرت می کنند که بعضی از آن ها منشأ ذهنی و درونی دارند و از اندیشه ی خود شما ناشی می شوند و بعضی دیگر منشأ محیطی و بیرونی دارند و از محیط اطراف شما نشأت می گیرند. عواملی مثل یادآوری خاطرات و تخیلات گوناگون و تجزیه و تحلیل مسائلی خارج از چار چوب موضوع مطالعه، از عوامل حواس پرتی درونی و عواملی مانند سر و صدا، حضور مزاحم دیگران و آشفتگی مکان مطالعه از عوامل بیرونی به حساب می آیند. شاید بتوان ذهن انسان را به یک سیستم ارتباطی بسیار پیچیده تشبیه کرد. در هر لحظه هزاران پیام ازمحیط داخلی بدن و از محیط اطراف به آن مخابره می شود و در عین حال هزاران پیام از این مرکز به محیط داخلی بدن و محیط اطراف ارسال می گردد. اگر چه بسیاری از این مبادله ها درحوزه ی ناخودآگاه ما صورت می گیرد، بعضی از این پیام ها وارد حوزه ی آگاهی ما می شوند و ذهن ما را از موضوع اصلی منحرف می کنند. برای دستیابی به تمرکز حواس عالی، باید آن را درست تعریف کرد. برای تعریف درست هم ابتدا باید حواس پرتی را به عنوان یک واقعیت انکار نشدنی بپذیریم در حقیقت باید بگویم ( تمرکزحواس یعنی”عوامل حواس پرتی را به حداقل رساندن”).بهتر است بگویم که درابتدا تفاوت میان توجه و تمرکزرا بایست برای خود مشخص کنید. توجه (attention) یک فرایند شناختی معطوف ساختن ذهن، بطور انتخابی، بر روی یک چیز و نادیده انگاشتن سایر چیزها است. توجه حداکثر۳۰ ثانیه پابرجا می ماند. تمرکز (concentration) عبارت است ازحفظ کانون توجه بر روی یک تکلیف خاص، پس ازمنحرف شدن توجه، توسط عوامل مزاحم و پرت کننده حواس/ تمرکز به مفهوم گوش بزنگی وهوشیاری درونی است.غیراز عواملی همچون سروصدا وعوامل دیداری که سبب برهم خوردن تمرکز میگردند، عوامل بسیار دیگری در پیرامون و درون ما وجود دارند که آرامش و تمرکز را از ما سلب میکنند.
بطور کل می توانیم عواملی چون ، ترس، تردید، نگرانی و اضطراب را بعنوان شاخص ترین آنها نام بردوبه آنهااشاره کرد. متاسفانه وقتی بیاموزیم که چگونه باید تمرکز کنیم، ورود این نیروهای مخرب به ذهن مان دشوارترمی گردد. امروزه بشر قربانی تفکرات تاریک، مبهم و مخرب خویشتن است، اما روزی فرا خواهد رسید که نیروی تمرکز ما، اندیشه های مزاحم و پریشان کننده را محو خواهد کرد. به یقین می توان گفت تمرکز مطمئن ترین راه برای دستیابی به اهداف است. کنترل افکار نیازمند تمرکز پایدار است. پرتوهای خورشید را در نظر آورید، هنگامی که پرتوهای خورشید به کمک یک ذره بین بر روی یک جسم متمرکز میشوند، گرمایی به مراتب بیش از پرتوهای پراکنده و ناهمگرا؛ از همان منبع واحد، تولید خواهند کرد. این حقیقت وجودی تمرکز است. تمرکز خود را پراکنده سازید و به نتایج معمولی و پیش پا افتاده دست یابید. اما آن را بر روی یک هدف خاص متمرکز سازید و به نتیجه ای به مراتب بهتر نایل آیید. وقتی شما تمرکز خود را بر روی یک هدف واحد متمرکز می کنید، تمام اعمال، اعم از ارادی و غیر ارادی در راستای دستیابی به آن هدف قرار خواهند شد. چنانچه شما تمام انرژی خود را بطور انحصاری بر روی یک هدف معطوف سازید، نیرویی خلق خواهید کرد که اسباب دستیابی به آن هدف، برای شما مهیا خواهد شد.
راه‌های برای مقابله باعواملی که مانع تمرکزحواس می‌شود:
در ابتدا و قبل از هر چیز برای تمام فعالیت‌های که می خواهید انجام دهید برنامه ریزی کنید. اوقات شبانه روز را در یک جدول زمان‌بندی کنید، و برای هر مقطع زمانی کاری خاص و مناسب تنظیم کنید و در این زمانبندی ، مطالعه، استراحت، عبادت و ورزش، توجه ویژه داشته باشید. حتی زمانی را برای اندیشیدن دربارة تخیلات و افکار مزاحم اختصاص دهید. بایست بدانید که نظم وانضباط در تمام فعالیت‌ها حتی در افکارتان راه پیدا می‌کند که خود بسیار ارزشمند است. و اگر افکار مزاحم در غیرزمان معین به سراغتان آمد اصلاً خودتان را نگران نکنید، بهتر است این موضوع را به خوبی درک کنید که برای فعالیت های متعدد را اگر نیروی لازم را درتوان ندارید مقداری ازآن راحذف کنید انجام ندهید. اهداف اصلی در هر کاری اهداف اصلی مورد نظر را به ندرت می توان در بیش از پنج تا هفت زمینه دسته بندی کرد. این اهداف همان هایی هستند که شما باید برای انجام مسئولیت های خود و داشتن آنها دست پیدا کنید. مفهوم دقیق تمرکز حواس یعنی کانونی کردن بیشترین قوای ذهنی روانی و جسمی با تجربه کردن و آگاهی روی یک صحنه است، نه توقف افکاری که در سطوح متفاوت، با هم و هم زمان ، همکاری دارند . در حالت تمرکز حواس ، برای قوای ذهنی زمینه استراحتی و کسب نیرو حاصل می شود و در پرتو چنین ذهن تعلیم یافته متمرکزی قادر خواهیم شد ، توانایی ذهنی را به تمام جریانات بدنی و روانی تسری داده و آن را وسیله استحکام شخصیت و سلامت خویش سازیم اهداف اصلی مورد نظر شبیه به کارکردهای حیاتی بدن هستند مانند کارکردهایی که به وسیله میزان فشار خون، سرعت ضربان قلب، آهنگ تنفس و میزان فعالیت امواج مغزی نشان داده می شود. فقدان هر یک از این فعالیت های حیاتی منجر به مرگ ارگانیسم خواهد شد به همین طریق عدم موفقیت شما در دستیابی به هر یک از اهداف اصلی مورد نظر نیز منجر به این خواهد شد که همه چیزرا از دست بدهید.چقدر خوب است شماعادت کنید که از این به بعد مرتباً اهداف اصلی کارتان را تجزیه و تحلیل کنید هرگز از بهبود کار دست برندارید. همین تصمیم به تنهایی می تواند زندگی تان را متحول کند.
البته بد نیست این تمرین را نیز تجربه کنید . اسم این تمرین را « اتاق جادویی » گذاشته اند به وسیله ی تمرینات زیاد شما قادر خواهید بود تا با استفاده ازاین تکنیک (اتاق جادوی ذهن ) می توان بر ترس ها غلبه کرد وعادتهای نا پسند خود را کنار گذاشته ویا حتی صفات خوب خداوند در خود پرورش داد زیرا همه ی آنها به وسیله ی ذهن و فکر انسان تولید می شود و به اجرا در می آید که این نعمت الهی در تمام انسانها وجود دارد و فقط باید به طور مدام از آن استفاده کرد.
اتاق جادوی ذهن : شب هنگام خواب چشم ها را ببندید و پیشروی خود یک سالن بلند و بزرگ که خود را مسمم و با اعتماد به نفس محکم و استوار در آن قرار دارید تجسم کنید. شما باهدف شروع به حرکت می کنید و همین طور که قدم می زنید در انتهای سالن یک درب نمایان می شود و وقتی به درب می رسید اسم شما روی آن اینگونه نقش بسته «اتاق جادوی ذهن فلانی…………..» درب را باز کنید وارد اتاق شوید و درب را قفل کنید سرتان را برمی گردانید و قفسه های زیادی در دور تا دور اتاق می بینید و در میان قفسه یک پنجره به پارک باز شده که درختان سر سبز گلهای زیبا و خوشبوبه داخل اتاق نگاه می کنید و یک میز تحریر و تختخوابی در کنار آن وجود دارد،روی میز بنشینید. آنگاه می بینید روی میز یک مقدار بر چسب شیشه و شیشه ی دارو و یک خود کار وجود دارد هر چیزی که مد نظر شماست مثل موفق شدن در کار یا ازدواج وهرچیز دیگر که به آن نیاز دارید روی برچسب بنویسد و روی شیشه بچسبانید درب شیشه را ببندید و آن به درون رودخانه ای که درحیاط باغ بیرون است پرتاب کنید و بعد بروید روی تخت دراز بکشید و چشم هایتان را ببندید به هدف مورد نظرتان فکر کنید و تمرکز کنید بعد آرام آرام چشم هایتان را باز کنید وقتی از آن فضا بیرون می آیید می بینید که چقدر آرامش داشتید.این کار را با فواصل مختلف انجام دهید تا تمرکز و تسلت کامل پیدا کنید. پرورش تمرکز، یک مهارت است. پرتاب توپ بسکتبال به طرف حلقه، تایپ کردن و یا مطالعه، نیاز به مهارت دارند. یادگیری یک مهارت نیز نیاز به تمرین و ممارست دارد. همان طور که وقتی دارویی را مصرف می کنید، در بدن بدون کمک شما عمل می کند و با کارهای شما تداخل پیدا نمی کند، در مورد یک موضوع هم همین طور است و نباید با ورود افکار دیگر بر هم بریزد. عمل تمرکز، به تمرین احتیاج دارد. شاید در هنگام شروع تمرینات، ابتدا تغییرات کمی را حس کنید، ولی پس از ۴ تا ۶ هفته که از پرورش ذهن و یادگیری مهارت ها گذشت، متوجه پیشرفت های قابل توجهی خواهید شد وپس از مدت کوتاهی در می یابید که چه سال هایی را برای تقویت حافظه و تمرکز ذهن خود هدر داده اید.

حرکت اجسام با تمرکز

admin — Fri, 30 Jul 2010 06:02:20 +0000

حقیقت هر چیزی، خود آن چیز است، اگر وجود حقیقتی نداشته باشد، چیزی، دراین جهان، حقیقت نخواهد داشت. چون حقیقت هر چیز به وجودش بستگی دارد پس این سخن که وجود حقیقتی ندارد، حقیقت ندارد. به نظر می رسد برای ما هیچ چیز آشکارتر از حضور و وجود یک شی مادی که می بینیم نباشد . به عقیده ارسطو در هر چیز ( در واقعیت ) که توسط حواس پنجگانه شناخته میشود توانایی ( امکانات ) و عمل وجود دارد. بطور مثال یک قطعه برنز بالقوه یک مجسمه است و مجسمه ساخته شده خود یک عمل است. قانون بازگشت همه اشیاء درسیری مداوم دگرگون شدن وبه وضعیت متضاد رسیدن است، درواقع حقیقت چیزی است که همه تضادها را در برداشته، در تمامی آنها جریان دارد و پدیده‌های متضاد صورت‌های گوناگون آن است. در ژرفای حقیقت همه چیز برابروهمسان است وهمه چیزیکی است وتمایزی میان امور مختلف ومتضاد وجود ندارد. اصل بازگشت که تمایز آنها را از میان برداشته و درهم ریختگی عالم را نشان می دهد، وحدت همه اشیاء را در نیروی فراگیروساری نمایان می سازد. نظر داشتن به نیروهای فراطبیعی در انسان است که دانش فراروانشناسی با آن سروکار دارد. بطوری که پاره‌ای از اذهان می‌توانند با اذهان دیگری که ارتباط طبیعی(زنجیره علل فیزیکی) با آنها ممکن نیست ارتباط برقرار کنند مانند(تله پاتی) یا می‌توانند از پاره‌ای وقایع فیزیکی مطلع شوند بدون آنکه از آن وقایع ادراک حسی داشته باشندو یا درآنها اندامهای حسی به کار آید(پیشگویی) و یا می‌توانند بدون استفاده از وسایل مادی، اشیاء را به حرکت در آورند(دور جنبانی روانی). این پدیده‌ها با تلقی ماده گرایانه از ذهن ناسازگار است، زیرا این پدیده‌ها ذهن را واجد این توانایی می‌دانند که اطلاعاتی درباره جهان و اذهان دیگر به دست آورد یا بر جهان مادی تاثیر بگذارد بی آنکه لازم باشد همچون مغز از واسطه‌های مادی کمک بگیرد.

افزون بر این شواهدی وجود دارد که پدیده هایی چون تله پاتی و پیشگویی همیشه در حال وقوع است و آنچه فرامعمولی است درک فوق حسی آگاهانه است همین امر تصویری از بقاء نفس پس از مرگ بدن ارائه می‌دهد، زیرا در حالتی که نفس بدون بدن است همین درک فراحسی جانشین کامل درک حسی می‌شود و دانش او را نسبت به جهان اطرافش رقم می‌زند. ادراک فراحسی در آن هنگام، به دلیل اینکه نفس دیگر مشغول به ادراک حسی نیست، می‌تواند آگاهانه تر و منظم تر و اطمینان بخش تر صورت گیرد. دور جنبانی نیز نشان می‌دهد که نفس بدون بدن، افزون بر درک، قادر بر عمل و تاثیر علّی بر اشیاء نیز هست. در تجارب خارج از بدن نیز، کسانی گفته‌اند که تجربه آنها از اشیاء در آن وضعیت به بدنشان مربوط نمی‌شود و بر این باورند که در آن هنگام حضوری واقعی داشته اند. در گزارش های کسانی که پس از مرگشان دوباره حیات یافته اند، نکات جالبی وجود دارد. مدت زمانی که ظاهراً این گونه افراد مرده اعلام شده اند، از چند ثانیه تا بیست دقیقه و حتی بیشتر متغیر است. احساس پرواز کردن در بالای بدن و دیدن آن در حالت دراز کشیده بر روی تخت یا زمین، وارد شدن در عالم نور و زیبایی و دیدار با نزدیکان و آشنایانی که مرده اند، از جمله اموری است که در این گزارش ها آمده است. عمدتاً افرادی که این نوع تجربه را داشته‌اند اکراه دارند که درباره چنین پدیدارهای توصیف ناپذیر و باورنکردنی گفتگو کنند، اما به گونه‌ای مشخص تلقی آنان از مرگ دستخوش تغییر شده و اکنون بدون ترس و واهمه و حتی با آغوش باز به مرگ خود در آینده می‌اندیشند. معرفتی که آدمیان در زندگی روزانه بدان راه یافته اند اغلب از نوع عملی است . قسمت مهمی از این معرفت مبتنی است بر مسموعات و حکم و امثال یا تعالیم گذشته و قسمت مهم دیگر از تجربه و انفعالات و امیال و آمال فرد رنگ گرفته است . پس معرفت نظری شناسایی قوانین و اصول است . فعلا ما می توانیم نظریه و علم و فلسفه را به معنای واحد در نظر بگیریم یعنی معرفتی که به عمق اشیا می رود و بیان می کند که چرا اشیا چنانند که هستند.

اما بیشتر نظر بنده به معرفتی الهی و شهودی است که کمتر انسانی می تواند به آن دست پیدا کند . لازمه دریافت این معرفت آموزش ازطریق استاد می باشد ، چرا که این گونه آموزش ها چیزی نیست که بتوان آنرا از طریق نوشتن ویا دیکته کردن به افراد آموخت.چون که حکمت را نمی توان از راه علمی آموزش داد بخاطر اینکه علوم زاییده فکر بشراست ولی معرفت حقیقت مسلم هستی است . این قسم معرفت وقتی آغاز شد که آدمیان دریافتند که بسیاری چیزها در جهان با نظم تخلف ناپذیر رخ می دهد، مانند گردش ماه و خورشید، حرکات جزر و مد، تغییرات فصول ، و جریان تولد و انحطاط و مرگ، علت و معلول ، در این موقع آدمیان شروع کردند که به اندازه گیری دست بزنند، و آنچه را مشاهده کرده بودند گزارش دهند، و به طریقی ابتدایی و ناقص تجربه و آزمایش کنند، و حتی اصولی را که حاکم بر ساختمان و طرز کار جهان است حدس بزنند. ابتدا تمامی معرفتی که در این جهت حاصل گردید به عنوان فلسفه شناخته شد، کلمه ای که برای یونانیان دوستی و جستجوی حکمت معنی می داد. منظور از حکمت ، معرفت به چیزها و امور بود به گونه ای که از ادراک سطحی و عادی فراتر می رفت . فیلسوف درصدد فهمیدن ماهیت و حقیقت حیات و جهان و ساختمان عالم طبیعت و مقام و موقعیت انسان در جهان و مقصد هستی انسان و رابطه انسان با خدا بود. بدین قرار فلسفه در ابتدا بسیار کلی و جامع بود. فقط بعدها و به تدریج ، فلسفه به رشته های مخصوص معرفتی که به نام علوم شناخته می شدند منشعب گردید. درنهایت بدین جا رسید که چون علایق و تجارب آدمیان گسترش یافت و به معرفت آنان درباره جهان افزوده شد، هر چه بیشتر متمایل شدند که توجه خود را به جنبه های خصوصی و جزئی جهان معطوف دارند و چنین یافتند که بدین وسیله خواهند توانست نتایج مفید مستقیم و بیشتری حاصل کنند. بدینسان فلسفه به قسمت های جداگانه منقسم گشت ، و چون هر قسمت پیشرفت نمود وضع و موقعیت «علم » مستقلی ، به معنای معرفت دقیق و منظم ، را به دست آورد. به این ترتیب علوم خصوصی از معرفتی که اصولا کلی بود منشعب گشت ، و مطالعاتی تحت عنوان ریاضیات و فیزیک و شیمی و زیست شناسی و اخلاق و سیاست و اقتصاد پدید آمد. در واقع ، امر تخصص در معرفت هنوز هم ادامه دارد، و هیچ کس نمی تواند بر بیش از یک قسمت «علم » تسلط و احاطه حاصل کند. فهرست علوم به سرعت توسعه می یابد، و رشته های فیزیک و شیمی و گیاه شناسی و سایر موضوعات و مباحث اصلی ، دائما به شعب و مطالعات خصوصی تر و جزئی تر منشعب و منقسم می گردد. امروزه غالبا اشاره می شود که آدمیان هر چه بیشترمی آموزند تازه در می یابند که کمتر می دانند. چرا که متاسفانه انسانها نمی خواهند باور کنند که بایست برای دست یابی به معرفت و آگاهی بیشترخود ، از سرچشمه ی اصلی ( شهود الهی ) یا الهامات بهره بگیرند. چرا که غافلند از اینکه، آنچه را که تا بحال به قول خودشان اختراع ویا کشف کرده اند نیز به اراده خداوند بوده است نه علم وعقل خود.

ای که هستی، روز و شب، جویای علم تشنه و غواص، در دریای علم

رفته در حیرت که حد علم چیست؟ ازکتب آیا کدامین خواندنی است؟

هر کسی، نوعی از آن را رو کند کند علم برفوق طبیعت، خو کند

آن یکی گوید: حساب و هندسه جمله وهم است و خیال و وسوسه

و آن دگر گوید که: هان، علم اصول فدیه باشد بر خدا و بر رسول

کاش، حد علم را دانستمی تا از این تشویش و حیرت رستمی

گر تو را مقصود، علم مطلق است حد آن، نزد قدیم بر حق است

علم مطلق، بی‌حد و بی‌منتهاست حد بی‌حد باز بی‌حد را سزاست

ور بود مقصود تو ای حق پرست حد علمی کان کمال افسل است

علم، آن باشد که بنماید رهت علم، آن باشد که سازد آگهت

علم، آن باشد که بشناسی به وی لطف و فیض قادر و قیوم و حی

پس بدانی، قدرت بی‌حد او فیض و جود و نعمت بی‌عد او

آن به تعظیم آردت، بی‌اختیار وین کند در جمله حال امیدوار

بی‌تصنع، حب خود در دل کند ببی تکلف، بر عمل مایل کند

چون ز روی شوق، کردی بندگی آن زمان، داری نشان زندگی

اما بحث اصلی بنده که اینقدر مقدمه برایش آوردم بیشتر، شناسایی قانون حرکت است و مسئله بعد اینکه آیا انسان می تواند اشیاء را به حرکت درآورد ؟ و مسئله دوم چگونه می تواند این کاررا انجام دهد ؟ آیا تا به حال درباره حرکت و دگرگونی اشیاء فکر کرده اید؟ آیا شما قادرهستید که اشیاء را به حرکت درآورید به نظر شما میان حرکت و تغییر با صفات و خصوصیات اشیاء تفاوتی به چشم می‌خورد؟ واقعاً برآن چیز که درحال حرکت است چه می‌گذرد آیا خود آن چیز باقی می‌ماند و صفات و حالاتش تغییرمی‌کند؟ ویا اینکه خود آن نیزبه دنبال عوض شدن حالات عوض می‌شود؟ باید عرض کنم که بله چون در میان صفات وحالات اشیاء مانند رنگ، مزه، نرمی و زبری و … حرکت و دگرگونی حالت متفاوت است، به این دلیل که صفات یاد شده شیء را عوض نمی‌کند اما درحرکت، تغییرات تدریجی است. حرکت، شیء را تابع خود می کندوبه دنبال خود می کشاند.آیا به این موضوع فکر کرده اید که تغییرودگرگونی چگونه صفتی است،

برای ارسطو تمام تغییرات در عالم هستی در جهت رسیدن به هدفی صورت می گیرند. یک درخت تا رسیدن به شکل نهایی، به هدف خود رشد میکند. توانایی حرکت کردن مشخصه موجودات جاندار است و هر جای که حرکت است می بایست یک حرکت دهنده ( عامل ) نیز باشد.اگر جسمی کروی شکل را در بالا قرار دهیم، آن جسم رو به پائین می رود و حرکت نزولی پیدا می کند. اگر آن جسم هنگام حرکت به مانعی برخورد از حرکت باز می ایستند و سیر طبیعی متوقف می شود. اگر در صورت وجود مانع، سنگ، به حرکت خود ادامه داد سیر طبیعی نخواهد بود چون نیروئی از خارج بدو کمک کرده است. یا مانع را برداشته یا حرکت آن را قوی و نیرومند گردانیده است که بتواند ازمانع بگذرد، خواه آن نیروی خارجی کمک دهنده باد باشد یا انسان، حیوان یا چیز دیگر. به همین دلیل می گوئیم اگر جسمی از پائین به سوی بالا در حرکت باشد سیرش طبیعی نخواهد بود و بی گمان نیروی خارجی آن را به حرکت درآورده است اینکه عقل نمی تواند حقیقت اشیائی چون: نور، روح، ذره و ماده و غیره را درک کند، دلیل بر این نیست که اینها وجود خارجی ندارند و همین طور هم وقتی که انسان از ادراک حقیقت ذات پروردگار ناتوان است به این معنی نیست که دیگر وجود ندارد؛ بلکه موجود حقیقت تنها اوست.عقل بشری هر چند به نیروی ادراک و اندیشه، زکاوت و هوشیاری مجهز باشد؛ باز هم از شناخت حقیقت اشیاء کاملاً عاجز و ناتوان است. آیا تا به حال درباره حرکت و دگرگونی اشیا فکر کرده اید؟ به نظر شما میان حرکت و تغییر با صفات و خصوصیات اشیا تفاوتی به چشم می‌خورد؟ چون در میان صفات وحالات اشیا مانند رنگ، مزه، نرمی و زبری و … حرکت و دگرگونی حالت متفاوت است، به این دلیل که صفات یاد شده شیء را عوض نمی‌کند اما در حرکت، سخن از عوض شدن تدریجی است. حرکت، شیء را تابع خود می کند و به دنبال خود می کشاند.از سال ۱۹۵۱ با آزمایشات دکتر راین، گرایش یا شاخه جدیدی در برخی از دانشگاه ها دایر شد تحت عنوان فرا روانشناسی Para Psychology که به بررسی علمی دیده های غیر متعارف روان شناختی، تحت عنوان ادراکات فوق حسی( Extra Sensory Perception ) یا مخفف ESP میپردازد. این پدیده ها در دو طبقه زیر تقسیم می شوند :

۱- تله پاتی( Telepathy)

فکر خوانی و انتقال فکر به دیگران ب: روشن بینی یا غیبگویی (Clairvoyance ) : دیدن یا ادراک اشیاء و رویدادها بدون دیدن آنها مثل اینکه شخص تعداد و نوع شکل های هندسی داخل یک پاکت مهر و موم شده را بگوید، یا از راه دور اطلاعاتی درباره وضع و افراد خانه شخصی دیگری بدهد. ج: پیشگویی و آینده بینی ( Precognition) : ادراک و حس کردن اتفاقات در آینده.

۲- حرکت روانی اشیاء( Psychokinesis ) :

حرکت روانی و اثر گذاری از راه دور به روی اشیاء ( Psychokinesis ) در مورد تاثیر گذاری ذهن بر ماده و امواج و انرژی ساطع شده از مغز، دستها یا اندام های دیگر و به حرکت در آوردن اشیاء گزارشات متعددی دریافت شده است. به طور نمونه خانم نی نل کولاگیتا در روسیه بارها در مقابل چشم های افراد و محققان توانسته است به کمک امواج و انرژی دستهای خود، از فاصله جعبههای کبریت را جابه جا کند و اشیا را به حرکت در آورد و یا آزمایشات بسیاری به روی کامنسکی و نیکلایف در روسیه انجام شده است این افراد دارای قدرت فوق روانی، توانسته اند با انرژی و امواج خود لامپی را روشن و خاموش کنند و یا فرد مقابل را دچار گیجی و سردرد نمایند.

و حال این سئوالات برایمان پیش می آید که آیا تغییر و دگرگونی چگونه صفتی است. واقعا بر آن چیز که در حال حرکت است چه می‌گذرد آیا خود آن چیز باقی می‌ماند و صفات و حالاتش تغییر می‌کند؟ و یا خود آن نیز به دنبال عوض شدن حالات عوض می‌شود؟ اگر بر این پرسش جواب مثبت بدهیم به حرکت جوهری معتقد شده‌ایم و اگر جوابمان منفی باشد به معنای انکارحرکت جوهری است.

تحقیقات جدید در زمینه کارکرد مغز نشان می دهد بخشی از مغز انسان همچون حس ششم فعالیت می کند و قادر است به طور ناخودآگاه خطرات اطراف را تشخیص دهد. محققان دریافتند ؛بخشی از قشر جلویی مغز موسوم به ACC قادر است ریزترین تغییرات در محیط اطراف انسان را تشخیص دهد و انسان را نسبت به خطری که وی را تهدید می کند، آگاه سازد.بخش ACC بدون اینکه خود انسان آگاه باشد، اطلاعات و تغییرات محیط اطراف را به دقت در نظر دارد و کوچکترین تغییرات را تشخیص می دهد و به انسان خبر می دهد. محققان با توجه به نحوه فعالیت این بخش، آن را نوعی حس ششم خوانده اند که در مغز قرار دارد. مطالعات پیشین نشان می دادند که به هنگام تصمیم گیریهای دشوار و یا پس از اینکه انسان اشتباهی مرتکب می شود، فعالیت بخش ACC که در جلوی مغز قرار دارد، افزایش می یابد.اما مطالعات جدید نشان می دهد ACC همانند یک سیستم هشدار دهنده اولیه فعالیت می کند و می تواند قبل از اینکه رفتار افراد به نتیجه منفی ای منجر شود، به آنان نسبت به اشتباهی که در راه است، هشدار دهد. در نتیجه افراد می توانند با هوشیاری بیشتر از بروز یک تصمیم یا فعالیت اشتباه جلوگیری کنند.البته برخی معتقدند قدرتهای روحی و ادراکات فراحسی نیز یکی از ده پدیده ای است که در حال حاضر توجیه علمی ندارد. خیلی ها اعتقاد دارند که الهام و پیش آگاهی دل نوعی قدرت روحی است. منظور ما دست یافتن به دانشی مرموز و یا ویژه در مورد جهان و یا آینده است. محققان افرادی را که مدعی داشتن قدرتهای روحی هستند مورد آزمایش قرار داده اند.

بطور نمونه خانم نی نل کولاگیتا (Ninel Kulagina) در روسیه بارها در مقابل چشم های افراد و محققان توانسته است به کمک امواج و انرژی دستهای خود ، از فاصله جعبه های کبریت را جابجا کند و اشیا را به حرکت در آورد.

و یا آزمایشات بسیاری به روی کامنسکی و نیکلایف در روسیه انجام شده است این افراد دارای قدرت فوق روانی ، توانسته اند با انرژی و امواج خود لامپی را روشن و خموش کنند و یا فرد مقابل را دچار گیجی و سردرد نمایند و صدها مورد دیگر.

بررسی ها و مطالعات علمی وجود چنین نیروئی را در انسان تائید کرده است لیکن چه تعدادی واقعا می توانند از این دقت برخوردار باشند ، یا بعبارتی چه افرادی قادر می شوند اشیاء را از فاصله با قدرت روانی و انرژی خود به حرکت در آورند ، یافته ها بسیار محدود است و بنظر می رسد این کار نیاز به استعداد و پتانسیل خاصی است که در افراد بسیار نادری وجود دارد البته می توان با تمریناتی نظیر،یوگا،مدیتیشن و تمرکزروی نیروهای درون (سایکو متری ) این توانایی را تقویت نمود اما اینکه چند نفر موفق به این کار شوند،امکانش محدود است.

همه جهان زنده و پر از نیرو های با شعوراست. برخی ازانسانها سعی می کنند که با این نیروهای با شعور ارتباط برقرار کرده، از نیروی آنها استفاده کنند. بدین جهت از آفتاب و ماه وسیاره وستاره ها وباد بهتر بگویم چهار عنصر حیات ودرختان وکوهها ورودها و…

البته این نیروها نیز به خیر و شر تقسیم می‌شود، نیروی طبیعت از آن رو که نیروست همواره در تکاپو و تحرک است پس آرام نمی‌گیرد و چون نیروی کامل و مطلق است حرکتش کاملترین حرکت است.

در رشته روان شناسی از سال ۱۹۵۱ با آزمایشات دکتر راین، گرایش یا شاخه جدیدی در برخی از دانشگاه ها دایر شد تحت عنوان فرا روان شناسی (Para Psychology) که به بررسی علمی دیده های غیر متعارف روان شناختی، تحت عنوان ادراکات فوق حسی(Extra Sensory Perception ) یا مخفف (ESP) می پردازد. این پدیده ها در دو طبقه زیر تقسیم می شوند.

۱- ادراکات فوق حسی: الف: تله پاتی (Telepaty): فکر خوانی و انتقال فکر به دیگران

ب: روشن بینی یا غیبگویی(Clairvoyance) : دیدن یا ادراک اشیاء و رویدادها بدون دیدن آنها (مثل اینکه شخص تعداد و نوع شکل های هندسی داخل یک پاکت مهر و موم شده را بگوید، یا از راه دور اطلاعاتی درباره وضع و افراد خانه شخصی دیگری بدهد. پیشگویی و آینده بینی(Precognition) : ادراک و حس کردن اتفاقات در آینده

۲- حرکت روانی اشیاء (Psychokinesis) : حرکت روانی و اثر گذاری از راه دور به روی اشیاء « Psychokinesis»

در مورد تاثیر گذاری ذهن بر ماده و امواج و انرژی ساتع شده از مغز، دستها یا اندام های دیگر و به حرکت در آوردن اشیاء گزارشات متعددی دریافت شده است. بطور نمونه خانم نی نل کولاگیتا (Ninel Kulagina) در روسیه بارها در مقابل چشم های افراد و محققان توانسته است به کمک امواج و انرژی دستهای خود، از فاصله جعبه های کبریت را جابجا کند و اشیا را به حرکت در آورد و یا آزمایشات بسیاری به روی کامنسکی و نیکلایف در روسیه انجام شده است این افراد دارای قدرت فوق روانی، توانسته اند با انرژی و امواج خود لامپی را روشن و خموش کنند و یا فرد مقابل را دچار گیجی و سردرد نمایند. بررسی ها و مطالعات علمی وجود چنین نیروئی را در انسان تائید کرده است لیکن چه تعددی واقعا می توانند از این دقت برخوردار باشند، یا بعبارتی چه افرادی قادر می شوند اشیاء را از فاصله با قدرت روانی و انرژی خود به حرکت در آورند، یافته ها بسیار محدود است و بنظر می رسد این کار نیاز به استعداد و پتانسیل خاصی است که در افراد بسیار نادری وجود دارد. البته می توان با تمریناتی نظیر هیپنوتیزم، یوگا، مدیتیشن و تمرکز روی نیروهای درون این توانایی را تقویت نمود اما اینکه چند نفر موفق به این کار شوند، امکانش محدود است .

یکی از مشکلات تحقیقاتی در این زمینه وقوع تعداد کم قدرت فوق روانی است. آنچه در سال های اخیر در این زمینه رخ داده است، مسیر جدیدی است که متا – آنالیز (Meta – Analysis) نامیده می شود. این راه جدید نتایج بسیار متفاوت حاصل از مطالعات فرا روان شناختی را جمع آوری نموده و از نظر آماری نتایج قابل توجهی، از آن استخراج نموده است. هنگامی که این نتایج جمع آوری شد بطور شگفت آوری میزان وقوع برخی از توانایی های فوق طبیعی و ESP نشان داده شد. برخی از این نتایج ( آزمون های متا – آنالیز ) نتیجه تحقیقات در دانشگاه مهندسی پرینستون ( PEAR) (Princeton Engineeriny Anomalies) روی جنبه های فوق طبیعی است. این آزمایشات میکروسایکوکنیزیز (Micro-PK) توسط رابرت جان وراجر نلسون انجام شده است اما قابل ذکر اینکه وقوع حرکت روانی اجسام در افراد نادر است ولی امکان پذیر می باشد. در اکتشافات و تحقیقات در روی افراد خارق العاده در کتاب معروف پرده آهنین نوشته استراندر (Ostrander) و همکارانش چنین می خوانیم: «در افراد دارای نیروی خارق العاده (PK)، حوزه انرژی و هاله (AURa) اطرافشان بسیار قوی و نافذ است، خصوصا تشعشعات و انوار اطراف سر آنها.» میخائیلووا (Mikhailova) این نظریه را مطرح کرده است که «این امواج و نیرو در مقاط و زمینه خاصی از وجود و بدن انسان تمرکز می باشد.» امواج چرخشی در حوزه اطراف مدیوم ها (افراد واسطه و خارق العاده) ممکن است تحت تاثیر فعالیت خود مغز باشد. تحقیقات این واقعیت را آشکار نموده است که تمرکز بر روی افراد (PK) تنها یک مرحله از بروز چنین توانائیست. این واقعیت، با تحقیقات ماتیوگرین(Matlehew Greene) دانستیتوی تکنو لوژی انرژی افراد خارق العاده در مسکو، مطالعات گرگ براندن و رابرت بکر تائید شده است.

پرسشنامه : ESP «سنجش مقدماتی نیروی خارق العاده شما

در این پرسشنامه ۱۲ سوال ساده از حس ششم وجود دارد. وقتی با دقت به آنها پاسخ می دهید می توانید تا حدودی حدس بزنید از چه میزان نیروی خارق العاده و فوق روانی برخوردارید؟ اگر گزینه اول را انتخاب کنید ۱ امتیاز، اگر گزینه دوم را انتخاب کنید ۲ امتیاز و اگر گزینه سوم را انتخاب کنید ۳ امتیاز برای خود منظور کنید.

سوال ۱: وقتی تلفن زنگ می زند؛

گاهی می دان یا حس می کنم پشت تلفن چه کسی است.

اغلب حدس می زنم پشت تلفن چه کسی است.

هرگز حدس نمی زنم ممکن است چه کسی باشد.

سوال ۲: وقتی در سر کار عصبانی یا پریشان می شوم .

کارم را به احتی انجام می دهم و مسئله یا مشکلی پیش نمی آید.

غالبا متوجه می شوم که دستگاهی عیب و نقصی پیدا کرده است.

همیشه می فهم دستگاه فاکس خراب است یا اوراق انبار شده اند، کامپیوتراز کار افتاده است یا دستگاه فتوکپی عیبی پیدا کرده است .

سوال ۳ : وقتی در هنگام رانندگی در یک شهر یا مسیر نا آشنا و غریب راه را گم می کنم .

فورا ماشین را نگه می دارم و به نقشه شهر رجوع می کنم .

مسیری را که حدس می زنم برای حرکت انتخاب می کنم .

بطور غریزی و نا خود آگاه مسیری را که احساس می کنم در پیش می گیرم و مستقیما به هدف می رسم.

سوال ۴: من شخصی هستم که.

روح و جان یک مهمانی یا جمع بشمار می آیم ( یعنی گل مجلسم وبسیار پرشور و نشاط جوان) .

دوست دارم ابراز عقیده کنم اما نه چندان افراطی .

ترجیح می دهم به مشورت و نظر دیگران عمل کنم .

سوال ۵: زمانیکه هیچ چیز بر وفق مراد من نیست .

عقب نشینی می کنم و افسرده و غمگین می شوم.

نگران و ناراحت می شوم اما امید دارم

سعی می کنم از مشکلات دوری جویم و به همه چیز خوش بین باقی بمانم.

سوال ۶: موقع بازی تخته نرد ( یا منچ) که در آن شانس حرف اول را می زند.

ضمن آنکه دقت می کنم اما بی خیال هستم.

خود را کاملا خوش شانس احساس می کنم.

دست به خطر می زنم ، اهل ریسکم و متوجه می شوم که تاس ، بنا به میل خودم تحت تاثیر قرار گرفته است.

سوال ۷: زمانیکه من برای اولین بار کسی را ملاقات می کنم .

فوری شخصیت اورا ارزیابی می کنم .

حدس می زنم که چگونه فردی باشد.

قضاوت و داوری را به بعد موکول می کنم .

سوال ۸: آنطور که من هستم ؛

فکرم منطقی و نظام مند است.

ایده های تازه و جدید دارم .

بینهایت خلاق و هنرمند هستم.

سوال ۹: در ارتباط با تولد بچه جدید و نوازد .

مراقبت از بچه رابه فرد دیگری واگذار می کنم.

درست زمانی بیدار می شوم که نوزاد نیاز به خوردن دارد.

می دانم چه زمانی کودک سرگشته و ناراحت است و جلوتر می فهمم و عکس ا لعمل نشان میدهم .

سوال ۱۰: زمانیکه می خوابم .

خواب های رنگی ( متنوع) می بینم .

هرگز خواب نمی بینم .

اغلب خواب من، واقع ؛ اتفاق می افتد و به حقیقت می پیوندد.

سوال ۱۱: در ارتباط با نیروی خارق العاده (ESP) .

در ارتباط با وجود نیرو های خارق العاده (ESP) ، دید بازی دارم.

چنین نیرو هائی را بعنوان حقیقت محض می پذیرم .

فکر می کنم نین چیزهائی بی معنی است.

سوال ۱۲: وقتیکه به توده ای از ابرها در آسمان خیره می شوم.

ابرها را به شکل صورت هایی می بینم .

تصاویر متغییر و عوض شده می بینم .

فقط ابر می بینم.

پاسخنامه و نتایج تست ESP (12 سوالی)توسطCraig Hamilton – parker

نمره ۱۲ تا ۲۰ : ضعیف

شما را طولانی در پیش دارید و ذهن تان به اندازه یک شالی برنج از نیروی ESP برخوردار است.

نمره ۲۰تا ۲۸ : متوسط

بد نیست.شما احتما لا دارای نیروی ESP هستید. نمره ۲۸ تا ۳۶ :عالی است وشما از نیروی فوق العاده ای برخوردارید.

ما چگونه می توانیم اشیاء را به حرکت درآوریم؟

تمرکزعنصری است که ما همیشه از آن استفاده می کنیم. چه در کارهای کوچک و چه در کارهای بزرگمان. وقتی میخواهیم چیزی را بیاد آوریم، اینکارنیازبه مقداری تمرکزدارد، درواقع عناصری را که از آنها به دفعات نا متناهی استفاده می کنیم در حالتی مخفی قرارمیگیرند وما نسبت به وجود آنها آگاهی نخواهیم داشت با آنکه از آنها استفاده می کنیم و استفاده خواهیم کرد. در اینجا می بینید که آگاهی عنصربسیارمهمی است که درهمه جا حضور دارد. وقتی هدفی تعیین می کنید و برای آن تلاش می کنید چه به آن برسید چه نرسید برای اینکار تمرکز کرده اید. وقتی به مدیتیشن می پردازید و درعین حال که می خواهید به حالتی از خلأ و خالی ازافکاربرسید برای پرداختن به این فکرکه می خواهید به حالت خلأ وسکوت درون برسید بازهم به تمرکز می پردازید با اینکه حضور آن بازهم نامحسوس است.برای اینکه بتوانید نیروی کافی را روی اشیاء وارد کنید بهتراست ابتدا تمرکز خود را روی اشیاء زیاد کنیدوتا زمانی که نتوانید افکارخود را پاکسازی کنید نمی توانید تمرکزخوبی روی اشیاء داشته باشید. تمرکز یعنی توانایی حفظ توجه روی شی ء یا موضوعی معین که کاملا ارادی است . به تعبیری دیگر ، تمرکز حواس ، رساندن عوامل حواس پرتی به حداقل ممکن است . دقت به معنی خوب دیدن وخوب شنیدن وتوجه برای خوب فهمیدن است. مهمترین عامل که باعث ایجاد تمرکزودقت می شود علاقه داشتن به آن موضوع است، برای لحظه ای به اطراف آگاه شوید واشیاء موجود درمحیط را بررسی کنید. ازمحرک های محیطی ، ما فقط آن های را درک می کنیم و می فهمیم که مورد انتخاب و هدف ما بوده اند ، مثلا وقتی مشغول مطالعه هستیم صداهای فراوانی مانند ماشین ، صحبت با دیگران ، تلویزیون و … به گوش ما می رسد ولی ما به آن ها توجهی نمی کنیم چون آن ها را انتخاب نکرده ایم. برای اینکه بتوانید تمرکزخود را بالا ببرید لازم است این تمرینات را جدی بگیرید. یکی از این تمرینات این است که پس ازچند روز دیدن اشیاء با چشم باز، درجایی آسوده بنشینید وهمان جسم را درذهن خود تصویرکنید وآن را ببینیدوبه آنرا تشریح کنید.

در تمرین بعدی می توانید نقطه ای را به قطر یک سانتی متر به عنوان مرکز دید قرار داده و اولین دایره را پیرامون نقطه با فاصله ای بسیار کم رسم کنید و فاصله دایره دوم را چند میلی متر بیشتر و به همین ترتیب ادامه دهید. بعد در فاصله دو متری از این صفحه قرار بگیرید و آخرین دایه را در نظر بگیرید و روی آن تمرکز کنید ، بعد از مدتی مشاهده خواهید کرد که دایره بزرگ تر ، ضخیم تر از دایره های دیگر به نظر خواهد رسید ، بعد به سراغ دایره های بعدی بروید تا به نقطه مرکزی برسید. در مرحله بعد از نقطه مرکزی آغاز کنید و به سمت دایره بزرگ تر حرکت کنید.

حالا می توانید برای کنترل انرژی ابتدا باید بتواند انرژی را در خود پیدا کنید. برای این کار ابتدا ریلکس شوید. و به درون خودتون فکر کنید و تمرکز کنید. سپس می توانید انرژی را که در سراسر وجودتان در حرکت است را حس کنید. چیزی مانند یک موج. برای این کارباید انرژی خود را از نوک پا جمع کرده تا بالا ادامه بدهید. برای این کاراول از پای راست و چپ شروع کرده و همزمان انرژی را به سمت کمر می رانید سپس آن را با انرژیی که در شکم و کمر است مخلوط کرده و به سمت سینه می رانید. حالا کمی سینه شما سنگین شده نفس کشیدن کمی سخت شده است انرژی دست چپ را هم به سینه منتقل می کنید حالا تمام این انرژی را به دست راست خود منتقل کنید. دست راست سنگین شده است. هرگز کل انرژی جمع شده را به سر نبرید. چون هر کسی نمی تواند طاقت آن همه انرژی را داشته باشد. سپس بعد از جمع کردن انرژی دوباره آن را بین تمامی اعضای بدن تقسیم کنید همان طور که جمع کرده بودید. این کار را آن قدر انجام دهید تا در این کار خبره شوید.

شاید همیشه ازخودتان بپرسید که از کجا میتوانم شروع کنم؟ دو عنصر بسیار مهم در فعالیتهای مابعدالطبیعه «تخیل و تمرکز» هستند. تقویت این دو عنصر میتواند به شما در رسیدن به هدفی که دارید، هر چه میخواهد باشد، کمک بسیاری بکند و شما را به هدفتان نزدیکتر کند. حالا شما می دانید که چطور تمرکز کنید وانرژی خود را متمرکزنماید. برای تکان دادن اجسام اعمال زیررا انجام دهید.

روش اول :

۱. اول روی شیء مورد نظر تمرکز کنید.

۲/ انرژی خود را به دست راست و سپس کف دست و نوک انگشتان منتقل کنید.

۳/ نوک انگشتان را به طرف شی مورد نظر بگیرید.

۴. انرژی را از نوک انگشتان خارج نمایید.

تخیل در ذهن حتما به این معنا نیست که شما چیزی را در ذهن خواهید دید بلکه کاری است که ما روزانه بارها و بارها آن را انجام میدهیم. برای شروع ابتدا روی اجسام سبک تست کنید برای مثال یک تکه کاغذ را جوری قرار دهید که با یک فوت آرام بیفتد. بعد از چندین بار تجربه آرام آرام کاررا محکم تروسنگین ترکنید.هنگام خارج کردن انرژی ازانگشتان روی جسم مورد نظر تمرکز کافی داشته باشید.

روش دوم :

این روش هم ارزش امتحان کردن دارد.

در نوک انگشتان انسان دروازه های انرژی حیاتی چاکرا وجود دارد که می تواند انرژی را به اجسام دیگر گسیل کند به صورتی که شما بر نقطه ای تمرکز کرده ودرذهن خود مجسم می کنید که باریکه ای ازنورقرمزرنگ بین نوک انگشتان دست شما وجسم مفعول ارتباط برقرارمی کند.سپس شما تصورمی کنید که انرژی بدنتان ازطریق این نقاط به شیئ مورد از انتقال می یابد همین طور به گسیل انرژی ادامه دهید، پس ازمدتی انگشت خود را درفاصله ی حدود ۲ تا ۳ سانتی متری جسم رسانده وسعی کنید آن را بدون این که دست شما با شیئ تماس بگیرد و یا بدون حضور نیروهای طبیعی به حرکت درآورید.

اگرپس ازدو دقیقه شیئ حرکت نکرد نوک انگشتتان را به دور شیئ مورد نظرآرام آرام بچرخانید حدود ۲دقیقه یک تکانی شدید در جسم مشاهده خواهید نمود و اگر چنین نشد باید بدانید که چاکرای انگشت شما بسیار ضعیف است وشما برای تقویت آن باید روزانه چند بار تمرین را انجام دهید.

حضور یعنی چه؟

admin — Tue, 13 Jul 2010 12:38:36 +0000

به نظر بنده یکی از پدیده ها قابل بحث درارتباط با وجود آدمی ،ارتباط او با جهان خارج است . بدن انسان همانند یک جسم رادیواکتیو است که دائماً انواری از آن ساطع می شود . جهان و مخلوقات آن ”انرژی“ هستند و انسان می تواند با ”وصل“ شدن به سرچشمه این انرژی آن را در مسیر اهداف خود بکارگیرد. برای این کار کافی است که امواج مغزی خود را در سطح امواج آلفا که مناسب ترین سطح ذهنی برای کانالیزه کردن این انرژی است , قرار دهد و ”خواست “,”باور“, و انتظار تحقق آرزوهایش را داشته باشد.متأسفانه بسیاری از ما انسانها در ارتباطات خود با خالقمان و محیط اطراف مان حضور قلب نداریم و به همین جهت است که بارها و بارها اعمال مراقبه ای راکاملاً انجام می دهیم ، درمکان های پرانرژی وارد می شویم ولی اثری از آثار معنوی و روح نواز آن را در خود نمی بینیم.اهمیت وامکان حضور قلب و لزوم تحصیل آن، تنها درانجام عبادات وارتباط ها نیست، به همین دلیل است که هرگز پیشرفتی درروند ارتباط مان پیدا نمی کنیم . گاهی تصور می کنیم، تحصیل حضور قلب از امور محال است وبرای کسب آن، ناامید می شویم و به یک عبادت صوری و ظاهری اکتفاء می کنیم. چه بسا این ناامیدی، از فریب دادن خودمان نشأت می گیرد، مثلاً کسی قصیده دارد مدح کسی را بگوید ونوشته ای را به طفلی که معانی آن را نمی فهمد بدهد وبگوید تو باید آنرا در محضر آن شخص بخوانید و به طفل بفهماند که این قصیده در مدح این شخص است . البته آن طفل این قصیده را می خواند و اواجمالا می داند ثنای آن شخص را می کند، اگر چه کیفیت آن را نمی داند. هر سالکی خوب است این را بدانید در عبادت یا مراقبه نشستن کافی نیست، نشستن باید با “بودن” یا همان حضور، همراه باشد، ما باید همیشه حاضر باشیم وحضور را درک کنیم. انسان می بایست درحالت مناجات و مراقبه اراده را کامل کند. آنگاه مراقبه درب خانه اش را خواهد زد.

بی تردید، ذهن در غیبت مراقبه، آدمی را می آزارد. ذهن، زمانی بوجود می آید که مراقبه غایب است. همان طور که تاریکی نامی است که به غیبت ، نور می دهد. وقتی روشنایی از راه می رسد، تاریکی رخت می بندد. وقتی مراقبه از راه می رسد، ذهن رخت می بندد.مراقبه مستلزم به کار گرفتن ذهن نیست، مستلزم سعی و کوشش نیزنیست، مراقبه همچون خواب، بی کوشش از جانب شما است وبرشما فرود می آید. شما نمی توانی سعی کنید که بخوابید، و نمی توانید سعی کنید که مراقبه کنید. برعکس، هر تلاشی مانع آمدن نرم و خاموش آن میشود. عمل و پرخاش در مراقبه محلی از اعراب ندارد. عمل همواره پرخاشگر است،مراقبه پذیرش منفعلانه است، ذهن تهاجمی است. مراقبه منفعل است. گفتنى است مفاهیمى که ما در ارتباطات با خداوند به کار مى‏بریم، مفاهیمى است که در رابطه با انسان‏ها مطرح می کنیم. فقط ما آن‏ها را به نوعى تجرید و نقطه ضعف‏هایش را حذف مى‏کنیم و به خدا نسبت مى‏دهیم. در واقع ما انسان‏ها چیزهایى را براى خود کمال مى‏دانیم که اگر آن‏ها را نداشته باشیم نقص است. بنابراین مفهوم را براى خدا نیز به کار مى‏بریم. یعنى وقتى رحمت و غضب را به خدا نسبت مى‏دهیم، اول رابطه‏اى را بین خودمان با انسانهاى دیگر تصور مى‏کنیم، و بعد آن را به خداوند نسبت مى‏دهیم. برای مراقبه باید حضور دل داشته باشید وخود را جمع کنید ، با تمام وجود در ساحت مراقبه حاضر شوید برای حضور دل راههای متفاوتی وجود دارد اما مهم ترین نکته این است که در برابر کشش های نفس که همواره ما را به روزمرگی و جمع کردن و داشتن می خواند، مقاومتی منفی در خود ایجاد می کنیم، از گذشته درس بگیریم و رهایش کنیم و استرسی را که در آینده ریشه دارد، از ذهن دور کرده و در زمان حال زندگی کنیم.کسانی که می خواهند به فضا بروند، با نیروی فشار سفینه بر جاذبه زمین غلبه می کند و بالا می رود باید با تمرکز بر جاذبه های روزمره گی ها غلبه کرد در مراقبه همه چیز از « من » شخص شروع می شود ولی « من » خود از مراقبه شروع می شوم. حواس پرتی چیزی نیست جز تمایل ذاتی ذهن به درگیری و فعالیت.اگر آنچه می‌خوانید در شما درگیری ذهنی ایجاد کند، شما مشتاق و متمرکز پیش می‌روید. در غیر اینصورت چشمتان خطوط را دنبال می‌کند و ذهنتان در جایی دیگر مشغول است. از گذشته خود بیاموزیم و با نیم نگاهی به آینده در زمان حال، تکامل شخصیت خود را باور سازیم و شناختی زیبا به زندگی پیدا کنیم و آن را در اختیار هم‌ نوعان و خانواده خود قرار دهیم. در تمرینات مدیتیشین یا مراقبه شما افکار پراکنده خود را سازمان داده و به یک نوع تمرکز خاص می رسید بنابر این شما با تمرکز حواس در وهله اول یک تلاش ذهنی برای انسجام بخشیدن به فکر و جمع و جور کردن آن می رسید. هرچه بیشتر به این تلاش ادامه دهید، تمرکز شما بهبود می‌یابد. شاید در یک تمرین پنج دقیقه‌ای، ده‌ها یا صدها بار فکرتان منحرف شود. خسته نشوید و فکر خود را به هر سو رها نکنید. به محض اینکه از مسیر قبلی منحرف شدید، به وضع اصلی بازگردید. تصاویر، پایه‌های فکری ما هستند یعنی همیشه تصاویر، افکار ما را می‌سازند.

تا تصویری نباشد فکری نیست و هر وقت تصویر ایجاد شد تفکر صورت می‌گیرد. مراقبه ومدیتیشن تکنیکی برای ” دستیابی به لایه های عمیق فکر” است وشخص می تواند با این تمرین، به منشاء ایجاد فکردست پیدا کند. آنچه که ما آن را فکرمی نامیم، انرژی است که به سطح مغزآمده است یعنی ازمنشاء خود به مروربالا آمده تا به سطح مغزرسیده است. تولید و ایجاد فکررا غالباً به سطح وعمق دریا تشبیه می کنند. همان طورکه یک حباب ابتدا درعمق دریا به صورت بسیارکوچک ایجاد می شود وکم کم بالا می آید وهم زمان با بالا آمدن بزرگ و بزرگ تر می شود تا به سطح آب می رسد، فکرنیزچنین روندی را طی می کند. واقعیت این است که شما به طور ارادی و آگاهانه نمی توانید این افکار مزاحم را از ذهن خود خارج کنید و از شر آن راحت شوید. اما می توانید آزادسازی و آرام سازی ذهن خود را از راهی غیر مستقیم انجام دهید. وقتی ذهن آرام می‌گیرد، افکار حالت انجماد پیدا می‌کنند. به یاد داشته باشید افکار در یک ذهن آشفته زندگی می‌کنند. یکی از راههای آرام کردن ذهن و افکار آرام کردن چشم‌ها است. در این حالت انرژی شما به درون حرکت می‌کند و افکار می‌ایستند. این امر به رخوتی دلپذیر منجر می‌شود. هوشیاری انسان به چهار درجه تقسیم می‌شود. درجه اول همان است که در هنگام راه رفتن و کار کردن روزانه داریم. شما مشغول کار کردن می‌شوید و در عین حال قدری هم بیدار هستید. اغلب کار کردن‌ها در حالتی نیمه بیدار انجام می‌شود و افراد، بسیاری از کارهای خود را کاملاً اتوماتیک انجام می‌دهند. درجه دوم، رویا دیدن است. در این هنگام شما ظاهراً خواب هستید ولی در پس زمینه ذهن، رویاها در حال گذر هستند و ذهن در یک ترافیک شلوغ بدام افتاده است. درجه سوم، خواب واقعی است. در اینجا رویا دیدن متوقف شده و شخص به طور عمیقی در خواب است. اما چهارمین درجه: این درجه قدری شبیه خواب است با این تفاوت که شخص در عین خواب بودن، هوشیار است. این درجه با سکوتی عمیق همراه است. این همان درجه‌ای است که آستانه ورود به سامادی یا اشراق است. هوشیاری توام با سکوت. تفکر در عظمت آفرینش‌های خدا، سبب رشد و تعالی آدمی است. انسان با تفکر به دریافت حقایق نایل می‌شود و چشم دل بر آنها می‌گشاید و هم از این رو است که مراقبه ، سبب قوت و صحت اندیشه در آدمی است. یک سالک به خوبی می‌اندیشد و به درستی قدم برمی‌دارد. او به هرچیز که می‌نگرد با تدبر نگاه می‌کند تا به یاد خدا افتد و به او نزدیکتر شود.

مدیتیشن چیست؟

admin — Sat, 19 Jun 2010 15:15:52 +0000

بسیاری از روانشناسان معتقدند که بهترین روش رهایی از دست احساسات ناخوشایند و مشکلاتی که از این رهگذر به وجود می آید، «خانه تکانی ذهنی» است. مدیتیشن به معنای متمرکز کردن ذهن دربدن است که در آن شخص به آرامی توجه را به درون خود می برد تا به آرامش جسمی و ذهنی دست پیدا کند. این تمرکز می تواند بر روی یک صدا ، عبارت یا دعا ، شئ ، تصویر، آگاهی از خویشتن ، نحوه تنفس ، فرائض دینی و… صورت گیرد.هدف از این کار آگاهی از لحظه حال ، رسیدن به آرامش و کاهش استرس است. ماهیت هستی ریتم است . درحقیقت هر چیزی در حال حرکت به سوی ریتم اصلی الهی می باشد . از مدارهای گردشی الکترون و پروتون گرفته تا مدارهای عظیم سیارات . ستارگان و کهکشانها ، ریتم در موجودات زنده با وضوح بیشتری مشاهده می شود . از ضربان مداوم قلبی تا سیکلهای تنفسی . ما با انجام تکنیک صحیح مدیتیشین قادر خواهیم بود که به ریتم اصلی سیستم الهی برسیم و پیوند بخوریم وآنها را دریابیم و در زندگی و رشد آگاهی خود بکار بریم. محققان به این نتیجه رسیده اند که مدیتیشن سطح هورمون استرس را پایین می آورد و در نتیجه به سلامت سیستم ایمنی بدن کمک نیز می کند. در حقیقت نشان داده شده که مدیتیشن با کاهش سطح هورمونهایی مانند “epinephrine” مقدار کلسترول را در خون کاهش می دهد و به بازماندن شریانها کمک مینماید. مطالعه ای که درسال ۱۹۸۸درمجله علمی طب روان تنی “Psychosomatic Medicine ” منتشر شد، نشان داد افرادی که مدیتیشین یا همان (TM ) می کنند سطح lipid peroxide کمتری نسبت به افراد دیگر دارند. Lipid peroxide می تواند منجر به تصلب شرایین و بیماریهای مزمن دیگری که با افزایش سن مرتبط مطالعه ای که در سال ۱۹۹۹ در همان مجله منتشر شد ، نشان داد افرادی که TM می کنند، بلافاصله بعداز مدیتیشن فشارخون آنها پایین میآید.مطالعه ای درسال ۱۹۹۸ درزمینه درمانهای جایگزین(Alternative Therapies) نشان داد که مدیتیشن تمرکزی بخشی از برنامه کمک به کاهش نشانه هایی مانند درد و بیخوابی در بیماران مبتلا به fibromyalgia (بیماری که همراه با دردهای عضلانی، فرسودگی و افسردگی خفیف تا متوسط است), بوده. در مطالعه سال ۱۹۹۸ در بخش پزشکی دانشگاه ماساچوست، بیماران مبتلا به بیماری پوستی پسوریازیس(psoriasis)که در طول درمان با اشعه ماورای بنفش به نوارهای مدیتیشن تمرکزی گوش کردند زودتر از کسانی که تنها تحت درمان با اشعه قرار گرفته بودند، درمان شدند.

تاریخچه مدیتیشن: مدیتیشن سالهای سال است که انجام می شود. مذاهب مختلف در سر تا سر جهان روشهای متنوعی از تمرینات مدیتیشن را ارائه داده اند.تاریخچه مدیتیشن به هندوئیزم برمی‌گردد ولی محبوبیتش را در ده‌های ۶۰ و ۷۰ در جوامع غربی پیدا کرده است. بیشتر در بین هیپی‌ها استقبال شد و آن‌ها با یوگا و هیپنوتیزم از مدیتیشن خیلی استفاده کردند. در واقع از مدیتیشن به عنوان عاملی برای آرامش درون استفاده می‌کردند و می‌خواستند که در این دنیای پر از استرس با مدیتیشن به آرامش برسند.

انواع مدیتیشین : به طور کلی دو نوع مدیتیشن وجود دارد.

١) مدیتیشن از طریق تمرکز

٢) مدیتیشن از طریق تفکر

در مدیتیشن از طریق تمرکز فرد توجه خود را بر روی تنفس، تصویر واقعی یا خیالی، یک صدا، کلمه یا عبارتی که به آرامی یا با صدای بلند تکرار می شود (مانترا)، و یا بر حرکات مشخص مانند حرکات تای چی، یوگا ، چی کونگ متمرکز می کند. به دنبال تمرکز، نگرانی و اضطراب محو شده احساس آرامش جای آن را می گیرد. این آرامش اثرات فیزیولوژیک مفیدی بر بدن دارد.

درمدیتیشن از طریق تفکر، فرد از تمامی توجه خود برای آگاهی استفاده می کند. تفکر درحالت آرامش و به منظور شناخت خویشتن صورت می گیرد و آگاهی از افکار ، احساسات طبیعی، قوه ادراک و احساس به دست می آید. از این طریق سکون و آرامش ذهن ، تسلط بر خویشتن و خونسردی حاصل می شود.

روشهای مختلف مدیتیشن آمیزه ای از فرهنگها و مذاهب هستند ولی اساس همه آنها را این دو روش تشکیل می دهد. برای مثال می توانید ازیکی از روشهای ساده مدیتیشن پنج دقیقه ای روزانه نوشته سلن ییگر selen yeager استفاده نمائید. در این روش ساده، فقط کافیست شما مکانی آرام وبدون مزاحمت پیدا کنید وبنشینید فراموش نکنید که پشت شما باید مستقیم وبدون خمیدگی(قوز)باشد دستان خود را به حالتی کاملا آرام و راحت در کنار خود قرار دهید، اجازه دهید تا چشمان شما به طرف پایین نگاه کند البته از خیره شدن به زمین خودداری نمایید وبسیار آرام وعمیق ومنظم نفس بکشید، با تمرکزو احساس سرشاراز شکر گزاری ازآفریدگار یا قدرت بی انتها ادامه دهید.

اگر کمی افکارشما شناور است اشکالی ندارد، اگر احساس سنگینی چشم داشتید چشمان خود را ببندید، بسیار آرام باشید واین تمرین را هر روز ادامه دهید اگر دو بار در روز این تمرین را انجام دهید و زمان آنرا به بیست دقیقه برسانید بسیار موثرتر خواهد بود. نگران نباشید به راحتی آنرا انجام خواهید داد و تاثیر شگفت انگیز آنرا خواهید دید.

۱) درمدیتیشن(TM) شما یک کلمه یا صوت ساده (که مانترا نامیده می شود ) و یا دیدن یک گل زرد یا هرچیز دیگری که بتواند تمرکزی در شما بوجود آورد را در طول زمان مدیتیشن با خود تکرار می کنید تا افکار خود را متمرکز کنید و به حالت آرامش برسید.

۲) مدیتیشن تنفسی, تمرکز بر فرایند دم و بازدم، برای کمک به روشن شدن ذهن می باشد.

۳) مدیتیشن تمرکزی (mindfulness), تمرکز روی زمان حال، قدردانی از افکاری که به سطح می آیند و مشاهده آنها بدون قضاوت است.(مراقبه سرشار ازسکوت اتصال با طبیعت وعدم پیش داوری است)

فوایدمدیتیشین:

ذهن، بسیار مرتد و نافرمان است و به سرعت باد حرکت می‌کند. بنابراین قدم اول برای مهار کردن آن، مدیتیشن می‌باشد. بر اساس یافته های بالینی مدیتیشن منظم می تواند در درمان حمله اضطراب ، اختلال اضطرابی فراگیر ، زخمهای گوارشی ، التهاب روده بزرگ ، پسوریازیس ، وبرخی اختلالات افسردگی مانند دیس تایمی موثر باشد. می تواند به عنوان مکمل درمان در فشار خون بالا ، پیشگیری از سکته قلبی ،سخت شدن دیواره عروق ، التهاب مفاصل ، دردهای عضلانی ، سرطان ، بی خوابی ، میگرن ، و سکته مغزی به کار رود.همچنین می تواند درمان مکملی برای آلرژی های خفیف تا متوسط وآسم باشد ، زیرا کاهش استرس در این بیماریها نقش پیشگیری کننده دارد. موجب کاهش علائم و بهبود عملکرد در بیماریهای عصبی مانند پارکینسون ، ام اس MS ، و صرع می شود. مدیتیشن را می توان به عنوان یکى از درمانهاى پیشرفته امروزى بشمار آورد لذا همانطور که می دانید بطور وسیعى تحت عنوان “درمان و یا طب فکرى بدنی” نام گذاری می گردد. مطالعات علمی که از سال۱۹۶۰ تا به حال صورت گرفته اند، نشان می دهند که مدیتیشن متابولیسم و سوخت و ساز بدن، سیستم غدد درون ریز، سیستم عصبی مرکزی، و سیستم اعصاب خودکار را تحت تاثیر قرار می دهد. تعداد تنفس، ضربان قلب و فشار خون کاهش یافته و امواج مغزی آلفا افزایش می یابد. اینها موجب کاهش اضطراب و درد می شوند. نیاز به مصرف مسکن ها نیز کم می شود. به علاوه اینکه مدیتیشن موجب ارتقای شخصیت و رشد روحانی و معنوی می شود.

بسیارى از پزشکان ، مدیتیشن را به عنوان یک روش مفید درمانى به منظور آرامش بیشتر در استرس و اضطراب هاى روزانه ، پایین آورندن فشار خون و تنفس بهتر مبتلایان به آسم و … توصیه مى کنند . در بعضى موارد مدیتیشن به منظور یک روش درمانى مکمل در کنار بسیاری از درمانها به بیمار توصیه مى گردد. بهر بردن از مدیتیشن براى درمان چیز جدیدى نیست. بهبودى بوسیله این روش از دیر باز در سراسر جهان و در فرهنگهاى قدیم وجود داشته و در ادیان مختلف به آن اشاره شده است. در حقیقت بطور عملى بسیارى از گروههاى مذهبى مدیتیشن را در صورتهاى مختلفى به اجرا در مى آورند و ارزش آن در تمرکز ، آرامش و همچنین کاهش درد و افزایش بهبودى سلامت انسان از سالیان گذشته امرى کاملاً اثبات شده است. انجام تمرینات مدیتیشن برای بیشتر افراد بی خطر است.

ضمیر ناخودآگاه همه ما پر از خاطرات تلخ و شیرین گذشته است. ذهن ما همانند اتاقی خالی است که افکار و اندیشه ها در آن رفت و آمد می کنند، گاهی در آن می مانند و گاه آن را ترک می کنند.کسانی که وابسته به خاطرات گذشته هستند، افکار و اندیشه هایشان این خاطرات را مرور می کندوسپس آنها را ارزیابی کرده و آنچه را که دلبستگی بیشتری به آن دارد، نگاه می دارد و هر از گاهی به آنها فکر می کند.کم کم به آنها خو می گیرد و آنها را ملاک و معیار انتخاب رفتار خویش قرار دهد و اینها در قالب احساسات و اندیشه های آنها، خود را نشان می دهد. مهرورزی، محبت، ستایش، خوبی ها، امید، بخشیدن خود و دیگران، نشانه های سلامت روان و برخورد منطقی و زندگی در اینجا و اکنون است. اما نا امیدی، کینه و نفرت، بدبینی و… که ویروس های روان هستند و از قدرت تخریب بالایی برخوردارند، نشانه ذهن ملامت گر و بدبین است. راستی، در خانه ذهن شما چه می گذرد. مدیتیشن راهی برای بی ذهنی است، حالتی است از آگاهی بی اندازه خالص، در حالت عادی آگاهی مملو از زباله, درست مانند آینه ای که با غبار پوشیده شده باشد. ذهن همواره پر است از هیاهوی افکار در حال گذر, آرزوها, خاطره ها, هیجان ها همگی در حال عبور هستند,واقعاً که یک هیاهوی دائمی در ذهن وجود دارد. حتی در زمانی که شما در خواب هستید مغز در حال فعالیت است,به همین دلیل است که شما خواب می بینید. ذهن هنوز در حال فکر کردن است، هنوز اسیر نگرانی ها و دل مشغولی هاست، در حال آماده شدن برای فرداست. یک آمادگی پنهانی و مخفیانه برای فردا در حال رخ دادن است. ما مدیتیشن می کنیم تا بخشی از وجودمان را که بطور محو و ناشناخته و نادانسته از دست داده ایم بازیابیم می توانیم آنرا راهی برای دست یافتن به استعدادهای بیشتر نزدیکتر شدن به خود و واقعیت یافتن ظرفیت بیشتری برای دوست داشتن ذوق و احساس رسیدن به این شناخت که ما نیز جزیی از تمامیت هستی بوده و هرگز جدا و بیگانه با آن نیستیم بدانیم مدیتیشن به ما کمک می کند که با استفاده از این تکنیک ها چگونه زباله های ذهن را خارج و به دور بریزم و علاوه بر اینها ما را قادر می سازد تا ،

۱- توجه و تمرکز را افزایش داده و قدرت تفکر را بهبود می بخشد .

۲- قدرت انسان در کنترل پردازش افکار را افزایش مى دهد .

۳- توانایى کنترل هیجانات افزایش مى یابد .

۴- به تنش زدایى بدن کمک مى کند .

بر اساس تحقیقات، دانشمندان توانسته اند با استفاده از دستگاه الکتروآنسفالوگراف بر روی افرادی که در حالت مدیتیشین قرار می گیرند و این تکنیک را هر روز تمرین و تکرار می کنند، به این نکته رسیده اند که با استفاده از این اندازه گیری های دقیق دستگاه الکتروآنسفالوگراف که فعالیت الکتریکی مغز را نشان میدهد.آزمایشگاههای متعددی درسراسرجهان با این وسیله مطالعات وتجربیات زیادی برای درک بهتر ۴ الگوی اصلی امواج مغزی ( بتا ، الفا ، تنا ، دلتا ) انجام داده اند.هر فرکانس دارای ویژگی مشخصی میباشد و حالت مشخصی از آگاهی را ایجاد میکند. امواج بتا ( ۱۴ سیکل در ثانیه و بالاتر) نشان دهنده وضعیت بیماری عادی و هنگامی که توجه فرد جهان خارج میباشد امواج الفا( ۱۳-۸ سیکل در ثانیه)در زمان خیال پردازی مدیتیشن سبک هنگامی که چشمها بسته هستند . امواج تنا( ۷-۴ سیکل در ثانیه ) در هنگام خواب و مدیتیشن عمیق و امواج دلتا ( ۳- ۵ /. سیکل در ثانیه ) در هنگام خواب عمیق و مدیتیشن های بسیارعمیق رخ میدهد. مطالعات انجام شده نشان دهنده آن است که ارتشاعات ناشی از اصوات ریتمبک تاثیر عمیقی روی فعالیت مغزی دارند . شمنها از اصوات ریتمک متناوب تولید شده توسط طبل برای انتقال آگاهی و سفرهای خارج از کالبد به جهان های درون استفاده می کنند. راهبان تبتی با استفاده از مانترهای ریتمبک و یکنواخت برای ورود به وضعیتهای مدیتیشن عمیق استفاده اثرات مشابهی در شنوندگان این مانترها نیز مشاهده شده است . ریتم های ملایم و ضربان دار نیز به طریق متشابهی عمل میکنند . با تکنو لوژی اصوات همانگ کننده ی مغزی میتوانیم آگاهی خود را روی دامنه ی وسیعتری از وضعیت های مغزی تنظیم کنیم : هوشیاری، تمرکز، توجه، ریلکسیشن ، تجسم ، خلاقیت، الهام ، حافظه ، مدیتیشن خواب عمیق ، و جدایی آگاهی . مانند امواج صوتی ، مغز و ارتشاعات مخصوص به خود را داشته و از آنها جهت ارتباط با قسمتهای دیگر بافت عصبی و بخش های مختلف بدن استفاده می کند. همانطور که ذکر شد امواج بتا در حد فاصل(۴۰-۱۳)قرار داشته و با تمرکز بالا و هوشیاری توسعه یافته مرتبط میباشد. برخی از دانشمندان عقیده دارند که فرکانس بتای ۴۰ هرتمز کلید ادارک میباشد .امواج الفا در حدود (۱۲-۷ ) قرار گرفته ریلکسیشن عمیق مرتبط می باشد ولی نه یک مدیتیشن کامل ، در الفا ما شروع به دستیابی به ثروت عظیم خلاقیت می کنیم که درست در زیر سطح هوشیاری آگاه ما قرار گرفته است الفا در حقیقت دروازه ورود وضعیت های عمیق تر آگاهی میباشد. همچنین آلفا محل فرکانسی است که به عنوان فرکانس روز نانس میدان الکترو مغناطیسی زمین شناخته میشود.

تتا در حد فاصل (۴ -۷ ) هرتز قرار داشته و ناحیه ی شگفت آوری که میتوانیم آن را مورد مکاشفه قرار دهیم تتا به عنوان وضعیت سایه ی روشن آگاهی نیز شناخته میشود به طور معمول ما به صورت خیلی گذرا در هنگام بر خواستن از خواب ( دلتای عمیق ) و یا هنگام فرورفتن در آن را تجربه می کنیم . در رویاهای ، تصویر زنده، لحظه ای در مقابل چشم ذهنی در وضعیت تتا رخ میدهند و در این حالت ما مستعد دیافت اطلاعاتی ماورای وضعیت عادی آگاهیمان هستیم . همچنین تتا دروازهای برای یادگیری و حافظه شناخته شده است . مدیتیشن تتا باعث افزایش خلاقیت ، تقویت قدرت یادگیری ، کاهش استرس و بیدار شدن قدرت اشراق و توانائیهای دیگری در زمینه ادراک فراحسی می شود .امواج دلتا در حدود (۴-۰ ) هرتز قرار می گیرند . دلتا با خواب عمیق مرتبط می باشد . علاوه بر این فرکانسهای خاصی در محدوده دلتا باعث ترشح هرمون رشد که در بهبود بیماریها و ترمیم بافتها موثر است می شوند. این امر توضیح دهنده ضرورت یک خواب آسوده و عمیق در فرایند بهبود امراض می باشد .

چرا مدیتیشن می کنیم ؟

ابتدا بهتر است که بدانید برای مدیتیشن محدودیت سنی وجود ندارد و انجام هر شکل از این برنامه ها تنها در صورتی مفید اند که متناسب با شرایط روحی و جسمی شخص باشند . هدف اولیه مدتیشن هماهنگی و تعلیم ذهن است این عمل باعث افزایش کارایی فرد در امور روزمره او می شود. همچنین می توان مدیتیشن ها را به دو دسته کلی اصولی و غیر اصولی تقسیم کرد. مدیتیشن اصولی دارای دستورات دقیق و ظریفی است که چگونگی فعالیت درونی فرد را بطور منظم تعیین می کند . هدف از مدیتیشن غیر اصولی رهایی و آزاد سازی ساختمان شخصیتی فرد بخصوص در زمینه های شایستگی آگاهی و پذیرش توانایی مهرورزی در خود می باشد . مدتیشن های اصولی را به سه دسته بیرونی میانی درونی تقسیم می کنیم.اگر روی هر سه روش بطور مداوم پی گیری شود به یک نتیجه منجر می شود اما هرکدام تاثیر بخصوصی در طول مسیر در شخصیت شما بجای می گذارند.

روش بیرونی

باعث تقویت حس شایستگی توانایی سازش با جهان اعتماد به نفس توانایی سریع و دقیق می شود.

روش میانی

توانایی آرام ماندن را در فرد افزایش داده و او را در برابر حوادث خارجی ضربه ناپذیر می سازد در ضمن ادعاهای فرد را درباره اینکه مسایل چگونه باید باشند کاهش می دهد و واکنش وی را در برابر مسایل مختلف تعدیل می کند.

روش درونی

آگاهی از زندگی احساسی و پذیرش آنرا افزایش داده و بیان احساسات را آسانتر می سازد بنابراین اگر در مرحله ای از رشد دچار چنین مشکلاتی باشید بهتر است در برنامه خود از مدیتیشن های درونی هم استفاده کنید.

تا مدتها نباید انتظار داشت مدیتیشن را به خوبی و با تمرکز کامل انجام دهید.آنچه بیشتر اهمیت دارد تمرینات مداوم است نه بخوبی انجام دادن تمرینات. تمرینات بلندمدت شما را به اهدافی همچون ثبات شخصیت افزایش توانایی پذیرش و بیان احساسات می رساند. هر بار ده دقیقه تمرین کنید یا حداقل ، هفته ای پنج بار پس از دو یا سه هفته مدت تمرین را به پانزده دقیقه و پس از یک ماه به بیست دقیقه افزایش دهیدپس از آن در صورت تمایل آنرا به مدت نیم ساعت انجام دهید یا بطور کلی از برنامه تان حذف کنید.

مراحل مدیتیشن

۱- آسودگی از شکایت‌های روان‌تنی

در مرحله نخست، نوآموز می‌بایست کاملاً اعتقاد داشته باشید که هدف او از این تمرینات چیست ؟ زیرا تا زمانی که به این تکنیک ها اعتقاد پیدا نکرده است نتیجه خوبی نمی گیرد. سپس دقت کنید که محیطی مناسب از نظر جا و مکان را برای این تمرینات انتخاب کنید .بهتر است محلی را که انتحاب می کنید نسبتاً نه زیاد نرم باشد و نه زیاد سخت و ناهموار. سعی کنید که خود را در کانون انرژی‌های مثبت که همان (رو به کعبه) «رو به قبله» است قراردهید. می توانید نا اندیشه ای درست آن فضا را فضایی ،کاملاً روحانی و معنوی بسازید. اگر احیاناً قرار ملاقاتی دارید و یا زنگ تلفن یا زنگ ساعت مزاحمتی برای شما فراهم می‌آورد آن‌ها را از محل انجام تمرینات خود دور کنید. مهم ترین مرحله برای شروع کار این است که نوآموز زمان خاصی را برای انجام مدیتیشن قبل از شروع تمرین در ذهن خود تعیین کند. می توانید در ابتدا تمرین زمان ۱۵ دقیقه تا ۳۰ دقیقه را انتخاب و در ذهن خود آنرا چند بار تکرار کند. البته اگر نو آموز علاقه داشت می تواند در مراحل بعدی این زمان را طولانی‌تر کند. مثلاً زمان آنرا تا یک ساعت نیزافزایش دهد. بایست دقت داشته باشید که با انجام این امور می خواهید فکر و روح خود را تصفیه کنید نه اینکه برای خود تصاویر تخیلی و خرافی بسازد . زیرا نباید این گونه تمرینات، ما را به خرافه بکشاند.گوهر آدمی خداگونه است، بنابراین می‌باید قدم به قدم بر شادی‌ها و اندوه‌های گذرا وتعلقات پوچ غلبه کرد.

۲- مدیتیشن شمارش نفس ها

در مراحل مدیتیشین هدف اصلی ما انجام کاری در زمانی، مشخص است . در این مرحله شمارش دم و بازدم خود را بایست به صورت ریتم خاص در آورده، یعنی تنها کاری که در آن زمان بایست به آن توجه کرد و انجام داد، شمارش تعداد بازدم هاست. در این تمرین تلاش این است حتی الامکان و بطور کامل فقط به تنفس خود توجه داشته باشید و در صورت پراکنده شدن افکارتان به آرامی باز به این فعالیت بازگردید. تا وقتی افکار و ادراک شما آگاهانه باشد به این معنی است که از دستورات اصلی این تمرین منحرف شده اید از اینرو بهتر است شمارش را تا عدد چهار ادامه داده سپس از یک شروع کنید وقتی احساس می کنید به شمارش یا هر چیز دیگر می اندیشید از مسیر اصلی منحرف شده اید سعی کنید به آرامی به شمارش بازگردید اگر احساس کردید که تنفستان تغییر کرده این هم میتواند یک فرار ذهنی باشد .تصور کنید بسیار آرام و راحت د رکف دریاچه ای با آبی زلال نشسته اید می دانید که حبابهای بزرگ چقدر آرام تاسطح آب بالا می آیند اندیشه احساس و درک خود را چون حبابی در فضای دریا تصور کنید که از این فضا عبور کرده و از آن خارج می شود برای کامل کردن این مرحله از پنج تا هفت یا هشت ثانیه وقت لازم است وقتی فکر یا احساسی در شما پدید می آید در همین مدت بسادگی آنرا می بینید تا وقتی از آب گذشته و از فضای دید شما خارج شود سپس تصور حباب دوم را شروع کنید تا الا آخر.

۳- راحتی خیال

اساس این روش تعمق و تامل بر حرکات موزونی است که خود به خود در جسم ایجاد می شوند مکان یا وضعیتی راحت را یافته دستهای خود را روی سینه یا شکم قرار دهید بسیاری از افراد ترجیح می دهند این تمرین را به حال نشسته روی زمین انجام دهند اما نشستن روی یک صندلی راحت نیز مطلوب است انگشتان خود را کاملا باز کنید بطوری که یکدیگر را لمس نکنند دستهای خود را هم باز کنید حرکات سینه و شکم را که زیر انگشتان اتفاق می افتد باید کاملا حس کنید فعالانه مشاهده و با قدرت بررسی کنید هرگاه حس کردید در حال تفسیر ادراک خود با استفاده از کلمات هستید. متوجه باشید از اصول مدیتیشن منحرف شده و باید به آرامی دوباره خود را به جای اصلی بازگردانید همچنین اگر تغییری در حرکات تنفسی خود احساس کردید یا اندیشه شما به اتفاقاتی که در درونتان می گذرد کاملا متمرکز شد فوراً به جای اولیه برگردید اصولا تمام موارد شبیه به مدتیتشن های قبل است با این تفاوت که به جای چشم از انگشتان و بجای شی طبیعی از حرکات منظم جسم خود استفاده می کنید.دو هفته اول را با پانزده دقیقه در هر جلسه آغاز کنید پس از پایان این مدت در صورتی که حس کردید برایتان مناسب نیست آنرا بکلی قطع کرده و در غیر این صورت زمان آن را برای هفته سوم و چهارم به بیست و پنج دقیقه افزایش دهید پس از یک ماه می توانید تصمیم گرفته و در صورت مفید بودن این روش آنرا در برنامه مدیتیشن خود مورد استفاده قرار دهید.

۴- مدتیشن مانترا ( یا ذکر گفتن )

این مدتیشن بیشتر از انواع دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. در این روش کلمه عبارت یا جمله ای که مانترا نامیم بصورت ذکر بارها خوانده می شود. مثل مانترای شرقی « اوم » ویا « خدایا کمکم کن » و یا « یا هو » باید توجه داشته باشید در این مرحله نوآموزحتماً باید زیر نظر استاد اینگونه تمرینات را انجام دهد.درغیر این صورت مشکلات فراوانی برای او بوجود خواهد آمد.

هشدارها :

در تمرینات مدیتیشن برخی از افراد ممکن است نتوانند به آن آرامشی که مورد نظرشان بوده ویاانتظارش را داشتن برسند و کوشش ناموفق، آنها ممکن است باعث اضطراب و استرس بیشتر آنان شود.باید بدانید که درتمرینات مدیتیشین صبر و حوصله و پشتکار سه عمل اصلی موفقیت بشمار می رود واگر نوآموز شتابی براین اعمال داشته باشد نتیجه خوبی از این تمرینات نمی گیرد. اگر نشانه هایی مانند سردرد، نفس نفس زدن، خستگی یا دردهای مزمن باعث نگرانی بیشتر شما شد, بدون نگرانی ادامه تمرینات مدیتیشن را قطع کنید و به پزشک و یا مشاور خود مراجعه کنید. در مواردی نیز وقتی نوآموز به حالت عمیق مدیتیشن می رود ، در آن حالت برخی افراد از خاطرات فراموش شده گذشته خود مثل، آزار و اذیت های دوران کودکی خود آگاه می شوند و پذیرش این خاطرات برایشان بسیار سخت است و از یاد آوری آنها رنج می برند. باید عرض کنم که این مورد اصلاً مهم نیست و شما نباید از این گونه خاطرات فرار کنید چرا که شما هرگزنباید بگزاریدافکار منفی را که در مدت انجام مدیتیشین به ذهن شما می آید را از خود دور کنید، چرا که ما اساساً مدیتیشین می کنیم تا این افکار زائد که سالیان سال در ذهن ما انباشته و پوسیده شده است را خالی کنیم. و وقتی شما از بالا آمدن آنها از لایه های زیرین مغز خود جلو گیری می کنید دیگر نمی گزارید هدف اصلی مدیتیشین شکل پذیرد. ومطلب دیگر اینکه دیده شده است که در برخی ازموارد نیز عمل کرد اشتباه بعضی از نوآموزان به خاطر نداشتن آگاهی صحیح ازنحوه اجراء و انجام درست تمرینات مدیتیشن، باعث شده است که افراد متاسفانه مبتلا به افسردگی حاد و همچنین در مواردی باعث دوره های عزلت نشینی طولانی آنها ، ودر برخی دیگر تعدادی از افراد نیز مبتلا به اختلالات شدید روانی،اختلال افسردگی اساسی،واختلالات شدید شخصیتی، نامناسب شده اند. برخی تحقیقات بیان می کنند که حالت آرامش و مدیتیشن بسیار شبیه به هیپنوتیزم و ماینتیزم است.نوآموزان بهتراست بدانند که اگر این افکار باعث ناراحتی آنها شد بایست حتماً به پزشکان مجرب و متخصصین این امور و یا، به یک درمانگر سلامت ذهن نظیر روانشناس مراجعه کنید.

استفاده از محیط

admin — Sat, 29 May 2010 21:32:14 +0000

یاد بگیریم تا تشخیص دهیم چه چیزی در زندگی مان اهمیت بیشتری دارد و آنرا در اولویت نخست زندگی قرار دهیم. بایست قدری تعمق کنید نه به آنچه که می بینید بلکه چه چیزی باعث دیدن شما می شود وجواب این سئوال را دریابید. بنده فکر می کنم در ابتدا مهم ترین اولویت زندگی شما سلامتی فیزیکی شماست ، پس مراقب سلامتی خود باشید، چه از نظرجسمی ، چه از نظر روحی و ذهنی. سپس نقاط ضعف و قدرت خود را با یک انعکاس صادق تشخیص دهید. به آن دسته از نقاط ضعف‌تان که باعث از بین بردن نقاط قوت‌تان می‌شود، توجهی خاص مبذول دارید. این نقاط ضعف می‌توانند یکی از دلایل احساس نادرست دیگران درمورد شما باشدالبته نمی توانید امیدوار باشید تا همه احساسات غلط و منفی دیگران نسبت به خودتان را از بین ببرید. هیچ‌گاه نباید برای راضی کردن دیگران، شأن و مقام خودتان را پایین بیاورید. پس بهتر است بیش از پیش خودتان را بهتر ببینید و بشناسید و ضعف هایتان را جبران کنید،وقتی صحبت از تعادل می شود تصویری از یک ترازو در ذهن ایجاد می شود.تعادل یعنی ایجاد بالانس در دو کفه ترازو و بین دو شئ هم وزن که از لحاظ شکل ، فرم و محتوا یکسان نیستند.خلقت بشر بر اساس تعادل است .مثلاً قرینه بودن اعضاء، باعث ایجاد تعادل حرکتی در انسان می شود . دید انسان بطور غریزی بصورت عمودی و افقی در محیط حرکت می کند . تصاویر از راه چشم به مغز ارسال می شوند و ذهن انسان پس از ادراک آنها عکس العمل نشان می دهد. عدم وجود تعادل باعث یکسو شدن نگاه ماو از بین رفتن آرامش دیداری می شود .
برای جسم و محیط اطراف خود احترامی خاص قائل باشید، فضایی که در آن زندگی می کنید، انعکاسی از درون شما است. سعی کنید اطراف خود را خیلی هم شلوغ نکنید تا انرژی مثبت همیشه بتواند در اطراف شما به گردش درآید و در نهایت به درونتان نفوذ کنید. متاسفانه درجهان مدرن امروزی ما نیاموختیم که چگونه میتوانیم بینش خود را نسبت به مسائل پیرامون خود افزایش دهیم. بزرگی می گفت برای نظم بخشیدن به دنیا ، باید اول ملت ها را نظم بخشید. برای نظم بخشیدن به ملت ها، باید اول خانواده را تنظیم کرد و برای نظم بخشیدن به خانواده ، باید اول زندگی شخصی خود را مرتب وتمیزکنیم. راستی کمی از بیرون به خودتان نگاه کرده اید؟ واقعاً شما چقدر توانسته اید محیط اطراف خود را تمیز و مرتب نگهدارید.اتاق ومحل زندگی شما چگونه است، باید در ابتدا دلمان را صاف کنیم.« آنکه می تواند ، انجام می دهد، آنکه نمی تواند انتقاد می کند. »
یکی از این راه هایی که می توانی توجه خود را بر روی محیط پیرامون خود افزایش دهید ، تمرین روی اجسام است تمرکز یعنی توانایی حفظ توجه روی موضوعی معین که کاملا ارادی است . به تعبیری دیگر ، تمرکز حواس ، رساندن عوامل حواس پرتی به حداقل ممکن است . دقت به معنی خوب دیدن و خوب شنیدن و توجه برای خوب فهمیدن است . بشراز یکنواختی زندگی دچار کسالت می شود.او نیازمند داشتن ارتباطات گوناگون است زیرا دارای قوه ابتکار و خلاقیت است . ازهمان ابتدای خلقت انسان، شکل های گوناگون یک وسیله در جهت ایجاد ارتباط بین انسانها،طراحی شده است.آدمی در زمان کودکی در برخورد با اجسام واکنشهای ذهنی خاصی را تصور می کند. به تدریج،احساسات دوران کودکی در دوران نوجوانی ضعیف شده و منطق جای آن را می گیرد .در صورتیکه این مهارت دوران جوانی با خصوصیات ذهنی کودکی توأم گردد،آثار هنری خلق می شوند . شدت محرک ها نیز بر میزان دقت ما تاثیر گذارند، برای شروع می توانید زمان مشخص را انتخاب کنید (هر زمانی که دوست دارید مثلا ساعت ۹ شب ) و به مدت یک ماه هر روز ساعت ۹ شب به یک موضوع ویژه فکر کنید و حداقل هر پنج شب متوالی به یک شی ثابت فکر کنید ،اگراحساس کردید آن شی دیگر در شما ایجاد انگیزه نمی کند ، می توانید شی را عوض کنید. در صورت تمرین متوجه خواهید شد که رفته رفته میزان پرش ذهن شما کاهش می یابد .در اتاقی بنشینید که مزاحمتی در آنجا برایتان نباشد و سپس یک شی را مثل مداد یا چاقی میوه خوری یا عینک و…… بعد چشم خود را بسته و با انگشتان دست آن شی را لمس و در ذهن خود تشریح کنید. با استفاده ازحس لامسه می توانید اثرات آن احساس نرمی، خشونت و حرارت و سردی را در محل آن یعنی تمام سطح پوست خصوصاً نوک انگشتان دست دریابید. وبعد ازمدتی می توانید مرحله به مرحله آن شی مورد نظر را پیچیده تر انتخاب کنید و پس از چند روز تمرین دیدن اشیاء راامتحان کنید، یعنی با چشم باز ، در جایی آسوده بنشینید و همان جسم را درذهن خود تصور کنید و آن را ببینید و به آن فکر کنید .
به درستی منشأتمام آموخته های انسان ، طبیعت است و کلیه امیال و نیازهای انسان،از حس بینایی او متأثر است. فرایند در یافت ذهنی از محیط، پدید آورنده ادراک در مغز است. تصاویر از راه چشم به مغز ارسال می شوند و ذهن انسان پس از ادراک آنها عکس العمل نشان می دهد. اولین قدم در تجسم واقعیات نگاه دقیق به درون طبیعت است . لذا دید عمیق به طبیعت و دریافت حسی مؤثراز آن پیش نیاز طراحی است . شناخت سمبلها و مفاهیم طبیعت برای فهم بعدی لازم و ضروری است . در مباحث سواد بصری سنبل ، علائم و مفاهیم موجود در طبیعت است ، لذا با بکارگیری روش مناسب علاوه بر اینکه خودمان به آن علوم دست می یابیم برای هر بیننده ای نیزآنها را واضح و آشکارمی کنیم. برای خوب دیدن باید چشم را تربیت کرد و با چشم اندیشه به طبیعت نگریست . نقش طراحی در هنر های تجسمی مثل نقش کلمات است در نویسندگی .بنا براین باید نسبت به ابزار کار و کاربرد آن آگاهی کامل داشت . شما می توانید با تقویت قدرت خیال وسعت دید خود را بالاببرید بدین صورت که درحس تخیل، اثر آن برتجسم چیزهائی است که در مقابل انسان نیست و بدون در نظر داشتن زمان و مکان و بعد در مخیله خود مجسم می نماید. مرکز آن در مغز است و تظاهر آن بوسیله اعصاب صورت می گیرد. بهمین لحاظ وقتی که خیال قوت گیرد می گویند اعصاب ضعیف شده است چرا که مقدار بیشتر می بایست انرژی صرف کند. بنابر این قوه تخیل هم واقعیات را در نظر مجسم می کند و هم امور غیر واقع را چنانکه شکل دیو را که تا کنون ندیده، ولی پیش خودش فرض می کند. در این صورت آن را در اصطلاح فلسفه قدیم اختراع گویند ولی باید دانست که اختراع از ترکیب امور سابقه دار بوجود می آید. اختراعات از این حس کمک زیاد می گیرند چنان که مخترع قبلاً چیزی را که در نظر دارد در خیال مجسم می نماید. اگر خیال نباشد جز آنچه با چشم دیده می شود در فکر انسان وارد نمی شود در حالی که قوه تخیل دائماً امور غایب یا اختراعی را که لازم دارد برای او می سازد و مجسم می کند.

اینکه مردم گویند خیالش قوت گرفت یعنی به حس خیال توجه یافت و حس تفکر ضعیف گردید. گمان و وهم نیز جزء این حس است. اطفال از چیزهای غیرواقع مثل دیو و غیره می ترسند و این همانا تجسم خیال است که گاه ممکن است چنان قوت گیرد که یک امر را بطور واضح در نظر شخص مجسم نماید. انتحار در اثر قوه تخیل صورت عمل بخود می گیرد. مالیخولیا نیز جنبه افراطی حس تخیل است که متاسفانه افراد دقت کافی به اهمیت این موضوع نمی کنند و بعد از مدتی دوچار بیماری های خطرناک می شوند که بنده لازم می دانم تذکر دهم که افراد بدون استاد هرگز به این مباحث وارد نشوند . باید عرض کنم این گونه حواس با حس الهام یا کشف الشهود بسیار متفاوت است و متاسفانه اکثراً مردم آن را با دیگر حواس اشتباه می گیرند . برخی از انسان ها قادرند با استفاده از حس الهامات اطلاعتی را از چیزی که خارج از وجود خودشان است را بفهمند و تجربه کنند، که البته و صد البته این مهم چیزی نیست که همه کس بتوانند به آن برسند. اغلب اختراعات بوسیله این حس انجام می شود. حس الهام در برخی از مردم کم و بیش عمل می کند. علامت آن اینست که مطلبی را می یابند و می گویند به فکرم آمدیا به فکرم رسید. اینها همه علامت الهام است. باید این حس در همه ورزیده شود تا حقایق عالی بر آنها بتابد. اشخاص ناشنوا که همه چیز را بوسیله اشاره می فهمند از حس الهام خود کمک می گیرند.
فرق بین الهام و تفکر اینست که در مورد تفکر موضوعی را دنبال می کنند تا به نیروی حس تفکر آن را دریابند درصورتی که الهام خود به خود مطلبی را در فکر القاء می کند و ای بسا مدتها دنبال چیزی جستجو کرده تفکر نموده و نتیجه نگرفته اما در یک لحظه آن را بدون تفکر درمی یابد که در اصطلاح گویند به فکرم رسید. این چیست؟ آیا غیر از الهام است؟ اگر حس الهام را پرورش دهند نتایج درخشان خواهند گرفت. البته زیر نظر استادی مجرب !!!! بسیاری از اساتید می گویند، علم بر سه نوع است: اکتسابی، استنباطی، لدنی. علم لدنی محتاج تحصیل و قیاس و استقراء نیست و مربوط به حس الهام است مثل اینکه اشخاصی هستند که بدون تحصیل اختراعی کرده یا کشفیات و مطالب علمی بزرگ آورده اند. این عمل را در اصطلاح نبوغ بشر خوانند.درافرادی چون اولیاء و انبیاء به امر و مشیت الهی اینگونه حواس بسیار عطا شده است و آنان از این حواس استفاده می کردند. نکته دیگر اینکه همه دستگاه مکانیسم حواس نزدیک بهم و یا بیکدیگر مرتبطند و ممکنست در اثر خرابی یکی از آنها به دیگران صدمه رسد ولی هر کدام از آلات مزبور را از مغز بردارند حس مربوط از کار می افتد. دلیل جدا بودن این حواس آن است که هرگاه یکی از آنها از بین برود بقیه کار خود را می کنند (اگر لطمه به بقیه نخورده باشد) بلکه بهتر کار می کنند به علت اینکه توجه به آنها بیشتر متمرکز می شود مثل کوری و کری، مرض فراموشی و غیره. با اینکه خداوند متعال نعمت های فراوانی به بنده گان خود عطا فرمودند ولی متاسفانه اکثر مردم بطور صحیح ودرست از این نعمت های الهی استفاده نمی کنند . حال که متوجه اهمیت این وضوع شدیم که می بایست از تمامی نعمت های الهی بهره درست و دقیق را بکنیم در می یابیم که بهتر است به جای استفاده برخی از حواس خوب است که با بکاری گیری آنها توجه خاص به محیط اطراف خود کنیم البته نه با چشم سر بلکه با چشم دل و با بکار گیری دقیق از تمرینات فوق وسعت دید و ذهن خود را نسبت به محیط زندگیمان افزایش دهیم. بایست همیشه به دنبال چیزی بگردید که دیگران به آنها توجه ندارند. یعنی با در نظر گرفتن این فرمول و بکار گیری آن گام های بزرگتری را بر داریم و آن فرمول عبارتند از : مراقبه سر شار از سکوت ، اتصال با طبیعت ، عدم پیش داوری

عشق چیست عاشق کیست؟

admin — Fri, 07 May 2010 23:00:47 +0000

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست

همه جا خانة عشق است چه مسجد چه کنشت

بسیاری مردم با کشش و جذب به همدیگر مواجه شدند، اما از آن به بعد شادتر زندگی نمی کنند واقعاً چرا؟ چون بیشتر آنها کشش را با معنی عشق اشتباه گرفتند. بهتر است بدانیم مرکز فرمانده ای این حالات ابتدا از راه قلب و سپس با تحلیل عقلی از مغز هویت پیدا می کند. مرکز فرماندهی بدن مغز است که با افروختن شعله های عشق قلب ما را پر شور می کند مواد شیمیایی از جمله دوپامین و نورآدرنالین باعث ایجاد توجه تمرکز یافته و ستایش معشوق می شوند. شکسپیر پس از تفکری عمیق از خود می پرسد”عشق چیست؟” او اولین کسی نبود که این سوال را پرسید. آیا شما تا بحال به چگونگی این نیروی عظیم فکر کرده اید، هلن فیشر برای پاسخ به این سوال مجموعه مجذوب کننده ای از علم و هنر عشق را در کتاب پیشگامانه اش چرا عاشق می شویم به تصویر کشیده است.

چارلز داروین فرض کرده است که انسان در بسیاری از احساسات خود با دیگر موجودات این زمین خاکی مشترک است . حیوانات هم همانند انسانها از قلب پر شور و غم رهایی رنج میبرند، جالب اینکه شور و احساسات عشق به گونه ای شگرف با دو تمایل اساسی جفت گیری و دلبستگی عمیق به شریک در هم ادغام شده است. اولین موردی که هنگام عاشق شدن تجربه می کنیم دگرگونی شگرف در ذهن و خاطر است. در واقع شخصی که عشق وجودش را تسخیر کرده تمام افکار خود را روی معشوقه متمرکز می کند . فرد شیدا لب به ستایش می گشاید. عشق حقیقتی زیباست که تمام موجودات زنده با تمام وجود آنرا درک می کنند. مواد شیمیایی بسیاری در ارتباط با دلبستگی، عشق و هوس می باشد و با درک شرایط خود می توانیم آنرا متحول کنیم برای مثال می توان عشقی را بوجود آورد یا فراموش کرد . بدون شک انسانهای اولیه نیز در این احساس زیبا سهیم بوده اند که بر طبق مدارک و شواهدی که موجود است آنها بی تردید بوجود آورنده عشق امروزیمان بوده اند. انسان نخست برای وفق دادن خود با طبیعت و بیشتر زیستن راهکارهای جالبی را ابداع نموده که از طول سالها عبور کرده و به ما رسیده است. همیشه عشق زیبا نیست ،همانطور که زمانی که عاشق می شویم شور زاید الوصفی قلبمان را لبریز می کند، هنگام طرد شدن و رها شدن از عشق احساس کشنده ای را احساس می کنیم. این رنج رهایی هزینه متابولیکی گران بهایی دارد برای رهایی از این رنج می توان از این راهکارها سود برد. بنده قصد دارم در این خصوص بیشتر بنویسم تا به تعبیر بنده فرق بین دوست داشتن و علاقه با عشق برای مان روشن تر شود زیرا به نظر این حقیر فرق بسیاری بین دوست داشتن و عشق وجود دارد که مردم غالباً عشق را با دوست داشتن و علاقه اشتباه می گیرند و در معانی به کار می برند . بنده دوست داشتن و علاقه را این گونه می بینم ومعنی می کنم که: در خواست آن چه می بینید و یا گمان به منفعت و سود و یا فضل و برتری آن دارید و به عبارت دیگر میل داشتن به چیزی لذیذ است که موافق با طبع و فطرت شما باشد . متاسفانه در باره عشق نیز همین رویة تقسیم بندی و رشته سازی و فرع بندی و شعبه شعبه کردن انجام شده و مطلب را که چنان ساده و روشن و قابل فهم است تا این اندازه مشکل و بغرنج و پیچیده کرده اند. چقدر خوبست این اصل کلی را در نظر بگیریم که نقشه تار و پود عالم یکی است و به فرمایش حضرت علی علیه السلام تأسی جوئیم که فرمود: وقتی (کل شئی له آیه تدل علی انه واحد ) در هر چیز نشانه ایست که می رساند او واحد است. اما در باب تعریف عشق می توان اینگونه گفت که .

عشق چیست؟

و در نظر اهل معرفت میل قلبی سالک برای وصول به حق و آن چه که از ناحیه حق تعالی می باشد . درباب آن سخن بسیار رفته و غالبا در تعریف آن میان ابزارها روش ها و اهداف و حواشی و مقدمات عشق تزاحم و تداخل داشته و کرده اند و از این رو چون به عشق رسیده اند در شرح وبیان قاصر و خجل شده اند. اما آیا واقعا تعریف عشق این قدر نا ممکن بوده و هست؟ از آنجا که انسان موجودی است با ترکیب مادی و معنوی، با نیمی از فرشته و نیمی از حیوان، طبعاً وجودش تحت تأثیر گرایشهای متضاد و مختلفی خواهد بود. از آنجا که ادراک ها، لذت ها و عشق ها نسبت به مراتب وجود از لحاظ کمال و نقص متفاوتند لذا هر مرتبه‌ای از وجود، به نخستین مرتبه بالاتر از خویش بهتر و بیشتر متوجه شده و طالب آن مرتبه می‌شود و پس از وصول به آن مرتبه طالب و عاشق مرتبه بعدی می‌گردد. و همین‌طور در مدارج و مراتب کمال به سوی معشوق اصلی پیش رفته، به آن مقصد اعلی و کمال مطلق نزدیکتر می‌شود .عشق با مشکلات و رنج و درد طاقت‌فرسایی همراه است که سراپا آتش است و آتش‌افروز/ بسا مردان که در نیمه راه سلوک، به خاطر همین مشقات و دشواری ها، از راه وامانده و به مقصد نرسیده‌اند. از دیرباز میان علما و عرفا در مورد عشق اختلاف نظر وجود داشته است. جمعی آن را مذموم و ناپسند دانسته و نتیجه شهوات حیوانی یا نوعی جنون و بیماری روانی به شمار آورده‌اند و جمعی آن را ستوده و از فضایل انسانی شمرده‌اند. گروهی کاربرد کلمه عشق را در رابطه با خدا و خلق ممنوع دانسته و جمعی دیگر آن را، به استناد آیات و روایاتی، جایز شمرده‌اند.

عشق از نظر ریشه و ماهیت به مثابه نیرویی است که در درون انسان‌ها نهفته است وامری بالقوه است استعدادی است که قابلیت بالندگی ورشد و زوال و انحراف دارد. ممکن است برای برخی بیان کلمه هم سخت باشد.هر چند که به دلایلی مسثحق درد و رنج و سرزنش هم گردند .اگر از کسی که درکارطبابت است بپرسید که سلامت چیست؟پاسخ داده شده ازسوی احتمالا بسیارعجیب است،زیرا هیچ پزشکی درسراسر دنیا نمی‌تواند به شما بگوید که تعریف سلامت چیست.اگر چه تمام علم پزشکی به موضوع سلامت توجه دارد، ولی هیچ‌کس نیست که قادر باشد بگوید سلامت چیست.آن‌ها خواهند گفت: «من فقط می‌توانم بگویم که هر بیماری و عوارض آن چیست.»

دکتر شریعتی در کتاب “هبوط” در مورد عشق و دوست داشتن مطالبی نوشته است که می گوید: ” دوست داشتن طوفانی و متلاطم است، اما عشق آرام و استوار و پر وقار است. دوست داشتن ، با دوری و نزدیکی در نوسان است. اگر دوری به طول انجامید (گاهی) ضعیف می شود، و اگر تماس دوام یابد گاهی به ابتذال می کشد. اما عشق با این حالات نا آشنا است. دنیایش دنیای دیگری است که با دوری و نزدیکی نوسان نمی یابد. دوست داشتن ، (گاهی) جوششی یک جانبه است و به معشوق نمی اندیشد که کیست. یک خود جوشی ذاتی است لذا (گاهی) اشتباه می کند. اما عشق در روشنایی ریشه می بندد و در زیر نور، سبز می شود و رشد می کند و از این رو است که همیشه پس از آشنایی و شناخت پدید می آید. دوست داشتن ، زیبایی های دلخواه را در معشوق می آفریند اما عشق زیبایی های دلخواه را ( اگر وجود داشته باشند ) در “دوست” می بیند و می یابد. دوست داشتن ، یک احساس بزرگ و قوی است (و گاهی کوتاه مدت)، اما عشق یک صداقت راستین و صمیمی و بی انتهاست. دوست داشتن ، (گاهی) در دریا غرق شدن است اما عشق در دریا شنا کردن . دوست داشتن (گاهی) بینایی را می گیرد و اما عشق، بینایی می دهد. دوست داشتن غالبا” با شک، آلوده است اما عشق سرشار از یقین است. دوست داشتن (گاهی) به کینه و انتقام تبدیل می شود، (اما عشق همیشه با کینه و انتقام بیگانه است).

عشق به اصطلاح «مجازی»

اگر کسی این عشق را روی یک موجود هم نوع از جنس مخالف بکار برد در همان قسم تجلی می نماید. عشق هائی که مجازی می نامند همین رشته عشق ها است و این همه ادبیاتی که در سراسر عالم به وجود آمده این همه لیلی و مجنون، شیرین و فرهاد، وامق و عذرا، رومئو و ژولیت و انواع و اقسام عشاق مشهور، این همه غزلها، تصانیف، کتاب ها، رمان ها، فیلم ها، داستان ها، حکایات که در باره عشق به وجود آمده. این همه پیگیریها، عاشق پیشگیها، اظهار علاقه ها، پیوندها، وصال ها، جدائیها، این همه ادبیات که میلیونها و میلیاردها برگ زرین جهان را زینت می کند همه و همه از این قبیل عشق است یعنی توجه یک موجود روی یک موجود دیگر و صرف وقت و علاقه و تمرکز قوای وی دربارة آن که هر چه این تمرکز و توجه و صرف وقت شدیدتر باشد عشق آتشین تر و تیزتر می گردد تا آنجا که کار به بیابان گردی و افراط می رساند. که بنده معتقدم این نوع عشق نامش عشق نیست بلکه نام آن دوست داشتن و علاقه است.

عشق به اصطلاح «حقیقی»

و اما اگر کسی از امور شهوانی و جسمانی پا را فراتر گذارد و به معنویات علاقه نشان دهد و وقت خود را در این راه صرف کند، تمرکز قوا را در این قسمت اعمال نماید و در عالم خلقت، در پدیده های آفرینشی فکر کند، راجع به آفریننده در اندیشه باشد، دستورات لازم را در عبادت به کار بندد، عشق او در این قسمت قوی و درخشنده می گردد و روز به روز پیشرفت می کند.

عشق چیست و کدام است

خداوند تبارک و تعالی کالبد انسانی را با قلبی مجهز فرموده و برای آن دو وظیفه معین کرده است: یکی وظیفه یا جریان طبیعی است که خون را به مغز و تمام نقاط و اجزاء بدن حتی کوچکترین سلولها می رساند و به همه رسیدگی می کند و هیچ نقطه ای از مسیر طولانی کالبد را فراموش نمی نماید. و دیگر جریان دوم روحی است. خداوند قلب را مرکز دوستی و صفا و برادری و نیکی قرار داد. دل خانه محبت است و اغیار در آن راه ندارند و می توانی مطمئن و آسوده باشید که در این مرکز، نفاق و دشمنی و کینه توزی نیست چرا که اصلاً برای این کار ساخته نشده است. این مرکز به انسان عطا شده تا خانه اتحاد و وحدت و دوستی و برادری و یکرنگی و نوع دوستی باشد و جایگاه عشق و صلح و صفا و برادری و مهر است. این مطلب واضح است و احتیاج به اثبات ندارد و هیچ عاقل متفکری آن را انکار نمی کند. متاسفانه ( عشق را تقسیم به مجازی و حقیقی ) کرده اند ولی این هم خلاف است زیرا هر چه هست جز یک عشق نیست. هر گونه عشقی امر خدا و دستور اوست. پس دو عشق نتواند بود . عشقی که به مخلوق می ورزد مگر مخلوق از کیست، مگر گل و بستان. پروانه و شمع و هر چه در مورد حب قرار گیرد جز از خداست؟ مگر عشقی که باعث ایجاد نسل است مخلوق خدا نیست و به اجرای امر اونمی باشد؟ معنای عشق علاقه و اشتیاق و توجه است. این عشق یا اشتیاق را در هر قسمت مصرف کنید و در هر کاری علاقه به خرج دهید تراوشات روحی شما در حدود مکانیسم مغزی در آن قسمت بیشتر می گردد و شعله عشق شما فزونی می گیرد.به همین لحاظ است که اگر فردی فی المثل در علم طبابت مشغول شود و تمام کوشش و توجه و علاقه خود را روی آن متمرکز سازد در حد سرشت شوق و علاقه و عشقش در آن فزونی می گیرد. اگر کسی در خلبانی عشق بورزد در همان قسمت قوی می شود و عشقش توسعه می پذیرد. در شناگری علاقه نشان دهد و تمرین کند و وقت مصرف نماید در همان کار پیش می رود و عشق می یابد منتها باید با مکانیسم مغزی و سرنوشت توارد داشته باشد. خلاصه عشق و علاقه به هر چه تعلق گیرد و تمرین کند عشق در آن قسمت تجلی می نماید و سایر قسمتها ضعیف می شود و بدون جلوه می ماند. بنده فکر می کنم عاشق واقعی کسی است که شعارش وحدت و دیدن واحد باشد. یعنی هر چه را می بیند یک ببیند. گفته شد که همه عشق ها یکی است و اختلافی ندارد و گفته شد که همه هدفها یکی است و همه کوشش ها بالاخره به یک مقصد منتهی می گردد. عالم با وجود رنگارنگی و اختلافی که دارد یکی است و وحدت در آن حکم فرماست. نکته مهمی که باید جهان یان بدانند این است که عشق یک است و دو نیست. دو عشق و سه عشق و پنج عشق نداریم. می گوییم عشق به خداوند، به گل، به حیوانات، به انسان، به دانش، به طبیعت و هر چه تصور کنیم. ظاهراً مختلف به نظر می رسد اما در باطن هر چه عشق است یکی است و دو نخواهد بود. و درنهایت هنگامی که معنی واقعی عشق را درک کردید مراحل بعدی را به خوبی طی خواهید کرد که مهم ترین آن عبارتنداز :

آگاهی از عشق

خوب روشن شد که عشق چیست و منشاء آن از روح است و معنی آن توجه و علاقه و تمرین در مطلب بخصوصی است. پس تقسیم کردن آن به انواع مختلف و گفتن دو عشق سه عشق و صد عشق و غیره جز اتلاف وقت و گم شدن در نیمه راه حقیقت نتیجه ای بار نمی آورد. عشق یکی است و مجازی و حقیقی و غیر آن بسته به موضوعی است که عشق متوجه آن است. زشتی هائی که به نظر می رسد هر کدام در محل معین خود بسیار نیکو است. یعنی همان چیزی که زشت دیده اند بایستی همان طور باشد و در حقیقت در جای خود بسیار زیبا و بجا و مناسب است. به همین لحاظ است که دید اشخاص تفاوت دارد و یک موضوع را همه به یک درجه خوب یا بد نمی دانند. بعضی امور در نظر بعضی کسان خوب می آید و کسان دیگر همان را بد می انگارند و همینطور برعکس/ درجه خوبی و بدی هم از نقطه نظر دید اشخاص فرق می کند. رخ لیلی در نظر مجنون ایده آلی ترین چهره ای است که در عالم وجود دارد ولی ممکن است همین چهره را کسی دیگر زشت بیند. نتیجه این کوری چیست؟ نتیجه اش این است که برخی چیزها را در پیکرة موزون و زیبای عالم زشت می بیند در حالی که معمولاً‌ زشتی در جهان وجود ندارد و همه جا حُسن است. اگر کسی فکر کند در عالم زشتی حقیقی هست دلیل بر این است که با دیدة بصیرت به اشیاء ننگریسته و در بارة آن فکر نکرده است.

و اما بدانید که روش آموزش حقیقی بر کوتاه کردن و مختصر کردن و ساده نمودن مطالب برای فهم است و این خود نیز از مقتضیات وحدت می باشد و چون نقشه های واحدی در جهان به کار رفته است باید همه چیز را در تحت قواعد ساده و کوتاه در آورد نه اینکه به اشکال و بغرنج ساختن و پیچیدگی کار کمک کنیم تا روز بروز این تارها بیشتر بدست و پایمان بپیچد و کار را بر ما مشکل تر سازد. به همین دلیل است که علوم آنقدر از سادگی خارج شده و در بارة هر رشته علم آنقدر معلومات متفرق و متشتت و ضد و نقیض جمع گردیده که هر مطلب ساده و مختصری تشکیل هزاران کتاب داده و برای درک اصول عالمی لازم است هزاران کتاب بخوانیم سالها صرف وقت کنیم فکر بکار اندازیم، خود را در دالانها و پیچ و خمهای لایتناهی بیندازیم شاید به نکته ای پی ببریم یا نبریم. اما اغلب اتفاق می افتد که چشم مردمان می بیند ولی بینائی باطن ندارد، علت آن عدم توجه باریک نشدن و فکر نکردن در کُنه امور است. هر چه توجه کند بیشتر بینا خواهد بود. منظور از بینائی باطنی است نه ظاهری زیرا چشم باز است و نور در آن می درخشد ولی از این دیدن بصیرتی حاصل نمی شود و نتیجه ای برای مغز و فکر بوجود نمی آید.

پس مردمان عارف یعنی آن کسانی که معرفت واقعی و حقیقی دارند به پرهیزکاری اکتفا نکردند و برای این کار صورت و شکل مخصوصی برای خود نساخته اند و عاقلان نیز برای پرهیزکار بودن حاجت به جامة پشمینه یا خرقه و دستار ندیدند هر چند که حضرت حق برای همة اینها احترام قائلند.

عارفان دنباله معنویات و علوم الهی رفتند و در اثر پیگیری و توجه و عشق به وحدت آشنا شدند و در گلستان وسیع عالم خود را به رایحه روح پرور پرهیزکاری آراستند و این رایحه از سراسر وجودشان استشمام می شود و با این بوی خوش الهی است که می خواهند جهانی را معطر سازند. آنها گوشه گیری و بریدن از همه چیز را جزء شرایط پرهیزکاری نمی دانند و در عین حال که در دنیا زندگی می کنند و تمام وظایف دنیایی را به سنگ تمام اجرا می نمایند از پرهیز کاری هم که در واقع همان انجام تکالیف دنیایی به وجه احسن است برخوردارند.

آنها عقیده دارند که خداوند آنها را در این دنیا آفریده و برای ایفای نقش در این کارخانه خلق شده اند و باید تمام اثر وجودی خویش را ببخشند. اگر خدا می خواست آنها را جای دیگر می آفرید نه در این دنیا ، اگر بنا بود زندگی ملائکه را داشته باشند یا گوشه گیری و کوه نشینی و دوری از مردمان و فرار از خلق خدا را پیشه گیرند خداوند آنها را به این جهان و در میان این اجتماع نمی آورد. اگر بنا بود از وسائل و لوازم و آلات و ابزاری که خداوند در بدن آنها قرار داده استفاده نکنند چه لزومی داشت که این وسائل برای آنها خلق شود.

پس آنها در همین دنیا زندگی می کنند، از تمام لوازم و وسائل جمعی و روحی خود بهره می برند، منتها در حد وسط و اعتدال و رمز سعادت و موفقیت و معنی واقعی پرهیزکاری هم همین است. اینها قاعدة سلامت را در نظر دارند و قدمی که بر علیه سلامت باشد بر نمی دارند و چون جسم آنها سالم است فکرشان و عقلشان همیشه سالم است و درست عمل می کنند و خطا و انحرافی ندارند. رای شان صائب، نظرشان درست، فکرشان صحیح، سخن شان شیرین و راست، رویشان خوش و خندان، قیافه شان باز و با نشاط است. از زندگی به معنای واقعی برخوردارند و از دنیایی که خدا آنها را در آن آفریده لذت می برند و شکر واقعی آنها همین بهره برداری از دل و جان است که بر زبان دعا هم جاری می شود. این است معنای پرهیزکاری واقعی. آیا این سخن درست نیست؟ فکر کنید و بگویید. برخی کسان که بوئی از حقیقت برده و گوشه ناچیزی از آنرا دیدند به همان متمسک شدند و فقط همان را گرفتند و دیگر هم به غور و تدبیر و فهم آن نه پرداختند.فکر نکردند این گوشة دامان که از لای در بیرون مانده متعلق به لباسی است که به تن کسی برازنده است. همان را دیدند و در بارة همان بقلم فرسائی و سخنگویی مشغول شدند. برای این کار ناچار اختلاف انداختند و از همة خوبی ها فقط پرهیزکاری خشک را قبول کردند و پرهیزکاری را این پنداشتند که گوشه ای بنشینید و از همة چیز دامن فراچینند و دیگر هیچ نکنند. اما عارفان که عاقل بودند برای فهم حقیقت احتیاج به گوشه گیری نداشتند.

وقتی در سخن های بالا به قدر کافی دقت و موشکافی کنید و وحدت عالم را در مخیله خود بسنجی، وقتی که بدانید اختلافات آنچه هست در ظاهر است و باطن نیست، هنگامی که اختلافات عالم را آن چنان که گفتیم مانند نزاع های هنرپیشگان در حین اجرای نقش و دوستی آنها در پشت پرده در نظر گرفتید آنوقت به حقیقت های بزرگتر واقف خواهید شد و آن این است که در باطن راههائی که به سوی خداست اختلافی نیست و همه یکی است.

انالله و انا الیه راجعون

این است ندای توحید و وحدت که در قرآن هم خوب و روشن آمده است:

قل یا اهل الکتاب تعالوا الی کلمه سواء بیننا و بینکم الا نعبد الا الله و لا نشرک به شیئا (آل عمران ۶۴) خوب به معنی آن توجه کنید: بگو ای صاحبان کتاب بیایید بسوی آن کلمة‌ مشترک، آن مقصد مشترک، آن هدف مشترک اتحاد و اتفاق کنیم و با هم عهد ببندیم که همة ما از هر دین و فرقه خدایی را جز آن خدای واحد نپرستیم و چیزی به او شریک نیاوریم.

پس بیایم دل ها را یک دِلِه کنیم و به جز او و رضایت او فکری دیگر نکنیم

داستان

admin — Tue, 27 Apr 2010 18:49:10 +0000

مولا نا در بخشی از اشعار خود ماجرایی را بیان کرده : روزی عاقلی در بیابان فردی را می بیند که زیر درختی خوابیده و دهانش باز است . ناگهان ماری وارد دهان او می شود . فرد عاقل آن شخص را بیدار می کند و به او دستور می دهد که از سیب های زیر درخت هر آنچه می تواند بخورد و مدام او را می دواند . آن شخص هم آن قدر سیب می خورد که تا دهانش سیب می شود . و مدام به فرد عاقل می گفت : این چه کاری است که تو با من می کنی ؟ با کافر هم این کار را نمی کنند . مگر من با تو چه کرده ام که سزاوار چنین عذابی هستم ؟! خدا نکند کسی تو را ببیند و دچار تو شود …

تا اینکه هر چه خورده بود را بالا آورد و همچنین ماری نیز بیرون آمد . وقتی آن شخص مار را دید تعجب کرد . از حرفهایی که زده بود شرمسار شد و از فرد عاقل بسیار تشکر و عذر خواهی کرد . سپس از آن مرد پرسید : خب چرا از اول نگفتی تا از تو گله و شکایت نکنم ؟ فرد عاقل پاسخ داد : اگر از ابتدا می فهمیدی که ماری وارد بدنت شده است از ترس و ناامیدی می مردی و دیگر توان سیب خوردن و دویدن را نداشتی . مرد خجالت زده شد و فهمید که فرد عاقل جز خیر و خوبی او را نمی خواسته .

حال ما انسان ها چون حکمت خدا را در بسیاری امور نمی دانیم ، مدام گله و شکایت می کنیم و احساس نارضایتی داریم در حالی که چون برخی از حکمت های خدا از محدوده ی عقل ما خارج است از خدا فرار می کنیم درحالی که اگر می دانستیم خدا چقدر ما را دوست دارد و خوبی ما را می خواهد ، هیچ گاه دچار تردید و یأس نمی شدیم .

حرکت به سمت ایمان و باورها

admin — Fri, 16 Apr 2010 05:12:40 +0000

چرا بسیاری از مردمان در فضایی از خستگی ودشواری وناباوری وبی هویتی وبدبختی زندگی میکنند؟ بالاخره درمی یابیم که ، آنچه را که نمی توانیم احساس کنیم نمی توانیم التیام بخشیم .ماهیت زندگی دنیا، سیر و حرکت است. این زندگی ذاتاً قابل ثبات و دوام نیست. انسان چه بخواهد و چه نخواهد ازاین حیات عبور خواهد کرد، بلکه حیاتش عین عبور است و یک سیر قهری و جبری به سوی مقصد دیگری که ورای این عالم دنیا و عالم حرکت و سیر است ،خواهد داشت. اما آن سیر اختیاری تعیین جهتش به دست خود انسان است، می تواند به سوی خدا یا به سمت شیطان، باشد . انسان موجودی است که هم می تواند رشد کند و به حقیقت کامل خود دست یابد هم می تواند به اختیار خود رشد نکند و در همین حدّ دنیایی خود بماند . انسان از آن جهت اشرف مخلوقات است که کمالات تمام موجودات را داراست . مثل سنگ جسم است ، مثل گیاه رشد و نمو دارد ، مثل حیوان حرکت ارادی و احساس و غریزه دارد ، ومثل فرشته عقل و علم و تسبیح وتقدیس دارد و بالاتر از آن نیز مقامی دارد که مختص انسان است و آن مظهریت برای جمیع اسماء الله است . چنین کسی باید در نقص خود بسوزد تا به وجود خود که در دنیا از آن غافل بود بازگردد و وجود خود را باز یابد و در عمق خویش تجسس کند تا فطرت خدایی را که در دنیا در وجودش دفن کرده است بیابد ؛ چون فطرت هیچگاه نابود نمی شود بلکه در وجود انسان دفن می شود . آنگاه که چنین شخصی فطرت خود را یافت متوجه حقیقت انسان کامل می شود. بعضی از افراد مفهوم و معنای زندگی را به معنای رنج برگردانده اند. ما باید چیزی که هست و چیزی که واقعیت دارد را قبول داشته باشم . به نظر می رسد بزرگترین و ریشه ای ترین عاملی که باعث شده است به جایی که باید ، نرسیم، این است که هنوز تکلیف خودمان را با خودمان روشن نکرده ایم و هنوز اجماعی بر سر مقصد حاصل نشده است. می دانید همه گرفتاری های ما انسان ها از چه ناشی می شود؟ فکر می کنم بیشتر آن به خاطر این است که ما خودمان را آن جوری که هستیم قبول نداریم دائماً دنبال فرصت هایی هستیم که در ذهن مان قرار و مدارشان را می گزاریم که تقریباً بیشترآنها دست نیافتنی هستند یا ما اصلا تلاشی برای بدست آوردن آنها نمی کنیم فقط هر روز در ذهن مان آنها را مرور می کنیم که در آینده به آن چیزی که می خواهیم ،خواهم رسید و این آرزوها هر روز مثل پُتک بر سر ما کوبیده می شوند وما هیچ کاری برای از بین بردن شان هم نمی کنیم می دانید فکر خیلی از ما آنقدر خسته است که حوصله فکر کردن به مسائل واقعی زندگی خود را نداریم یا می گویم برای بعداً .که این بعداً ها معلوم نیست کی خواهد بود. شاید بتوانید ازدیگران الگوبرداشت. بتوانید موفقیت خودتان را دیگران را بررسی کنید تا از رموز آن آگاهی پیدا کنید. اما آیا می توانید بدون حرکت و ایمان به موفقیت به آرزوهای مان دست یابیم .چه کنیم که بتوانیم این جهت حرکت را همیشه به سوی خدای متعال تعیین کنیم. در این زمینه بحث های فلسفی و روان شناختی فراوانی شده است که اکنون مجال پرداختن به آن هانیست، آن چه لازم است، اینست که ابتدا جهتی را برای سیر و حرکت خود مان انتخاب می کنیم که گرایشی به سوی آن هدف داشته باشد و قلباً بخواهیم به آن سو برویم. چون فرض این است که می خواهیم با اختیار، آن جهت را تعیین کنیم. وقتی انسان اختیار، جهتی را برمی گزیند که آن را بخواهد و وقتی اراده می کند به سوی مقصدی حرکت کند که گرایشی، و میلی و انجذابی به طرف آن مقصد داشته باشد. اگراین گرایش در ما پدید آمد و تقویت شد ،عاملی ست برای این که جهت سیر ما ازمسیر صحیح منحرف نشود اما اگر گرایش های متضاد با این گرایش در نفس ما پدید آمدخواه ناخواه در عمل ما اثر می گذارد، ما را از آن مسیری که می بایست منحرف می کندو همان اندازه ای که آن گرایش متضاد قوی تر باشد تاثیر بیش تری خواهد داشت. ایمان وباور اولین اصول برای شروع هر عمل است. اگر تا به کاری ایمان نیاوریم وباور نداشته باشیم هیچگاه رقبتی برای انجام آن نخواهیم داشت وحتی المقدور لذتی هم از آن نمی بریم. انسانی که باور وایمان عالی دارد میتواند عالی فکر کند. تا باور نکنید نمی توانید عالی زندگی کنید. برای رسیدن به هدف های زندگی باید همواره از خطا و خطر کردن در زندگی خود نهراسید و از موقعیتهای ایجاد شده به عنوان تجربه استفاده نمائید. چون تجربه راه رسیدن به موفقیت را به ما نشان می دهد. تجربه آن چیزی نیست که برای انسان روی می دهد بلکه واکنشی است که وی در برابر آن رویداد از خود نشان می دهد.

ماهیت انسان

admin — Mon, 29 Mar 2010 23:59:57 +0000

بیشترین مسئله ای که تابحال کلیه جوامع بشری،دانشمندان،اندیشمندان ازبیان عظمتش عاجزبوده اند وهنوزکه هنوزاست اورانشناخته اند.این آدمیزاد یا به قولی (انسان) است که هرباربه شکلی خود رانشان می دهد ظاهری وباطنی دارد وشاید تاحدی توانسته اند ظاهرش را وجسمش رابازگونمایند ولی باطن او را تا به امروز هرگز کسی درک نکرده است.آیا انسان یک موجود دو سرشتی است که نیمی از سرشتش نور است و نیمی‏ ظلمت ؟ او چه موجودی است که این همه مجهول است؟ در ورای این چهره به ظاهر ساده چه چیزی وجود دارد که او را تبدیل به یکی از عجایب خلقت کرده است او کیست که در عین ضعف، بر تمامی موجودات عالم طبیعت سلطه جویی کرده آنها را مغلوب خود ساخته است؟

بنا به تعبیری می گویند : انسان اسم مبالغه است ومشتق از اُنس بوده،که معنی بسیار زود خوی گیرنده یا عادت یابنده به هر چیز باشد، حتی به خانه و مکان و حیوانات و غیره اشیای که به اطراف خود می بیند پس از مدتی چنان به آنها محبت یابد که از فراقش به اندازه ارتباط باطنی خویش رنج کشد و خوش گواری ها بر او تلخ گردد، ولی از جدایی حضور حضرت کبریا جل جلاله ناراحت نبوده و حتی احساس هم نمی کند. بر اساس روش های انسان شناسی تجربی ،عرفانی ،فلسفی و دینی انسان موجودی است برگزیده از طرف‏ خداوند ، خلیفه و جانشین او در زمین ، نیمه ملکوتی و نیمه مادی ، دارای فطرتی خدا آشنا ، آزاد ، مستقل ، امانتدار خدا و مسئول خویشتن و جهان، مسلط بر طبیعت و زمین و آسمان، ملهم به خیر و شر، و جودش از ضعف و ناتوانی آغاز می‏شود و به سوی قوت و کمال سیر می‏کند و بالا می‏رود اما جز در بارگاه الهی و جز با یاد او آرام نمی‏گیرد ، ظرفیت‏ علمی و عملی‏اش نا محدود است ، از شرافت و کرامتی ذاتی بر خوردار است‏ ، احیانا انگیزه هایش هیچ گونه رنگ مادی و طبیعی ندارد ، حق بهره گیری‏ مشروع از نعمت های خدا به او داده شده است ولی در برابر خدای خودش و ظیفه دار است.پس انسان حقیقی که خلیفة الله است ، مسجود ملائکه است ، همه چیز برای‏ اوست ودر نهایت دارنده‏ همه‏ کمالات انسانی است ، انسان موجودی که اکثراً دوست دارد تا با خدای خود علاقه خاص داشته باشد واین بزرگی را به زعم خود از طرق بسیار مشکلی به انواع تکالیف می خواهد به دست آورد، حال آنکه به عصر حاضر فقط از یاد خداوند جل جلاله در هر جا و مشاهده اشیا و از آن کمال و جمال صانع او تعالی جل جلاله را یافتن راه کوتاه تر و مؤثرترش باشد.انسان بعلاوه‏ ایمان‏ است، نه انسان منهای ایمان . انسان منهای ایمان، کاستی گرفته و ناقص‏ است . انسان موجودی که همه از وی ترسند، ولی خود او از خودش نمی ترسد، با آن که هر چه ضرر میرسد از انسان ها بر انسان و انسانیت و امثال اوست. چنین انسانی حریص است ، خونریز است ، بخیل و ممسک است ،. انسان اگر به یگانه حقیقتی که با ایمان به او ویاد او آرام می‏گیرد بپیوندد ، دارنده‏ همه‏ کمالات است و اگر از آن حقیقت ، یعنی خدا، جدا بماند، درختی را ماند که از ریشه‏ خویشتن جدا شده است . انسان موجودی که به غرض مشاهده انواع اسرار اشیا و طرز استفاده از آنها خلق گشته تا هر چه خوب تر وبهتر خالق این همه بحرو بر مرئی و نامرئی را با کمال و جلالی که دارد بشناسد و هنوز هم از او به عجز و زاری بخواهد و مساعی لازم در طلب آرامی خلق الله برای رضای خدا جل جلاله بنماید تا انعام و اکرام خیلی ها بالاتر و ارزشدارتر را دریابد.

انسان گر چه بواسطه قوّه تعقّل به کسب دستاوردهای شگرف علمی و فنّاوری های خارق العاده نائل آمده است. ولی بدلیل عدم برخورداری از کمال معنوی. از انسانیت و هویت انسانی خویش. بسی بدور افتاده است که در نتیجه آن. انسان ها دستاوردهای علمی خود را نیز مصروف اقدام بر علیه انسانیت می کنند.انسانی که هویت خود را بشناسد و بداند دیگر درگرداب هولناک و دهشتزای بی هویتی و پوچ انگاری گرفتار نمی شود که او را به سوی فساد و جنایت سوق دهد چرا که او برای وجود خویش ارزش و کرامتی بسزا قائل است. پس باید هر کسی هویت اصلی خود را پیدا کند و در یابد که در این دنیا چه می کندوهدف از خلقت او چیست ؟تجربه هرکس بی‌همتاست، بدین معنا که هیچ کس دیگر بطور کامل،نظیر آن تجربه راندارد. بنظر شما آیا این جمله درست است که بگویم : اراده انسان محدود است به توانایی های ذهنی او و آموزش و قدرت تصوراتش که از محیط و اطراف آن کسب می کند. جامعه شناسان می گویند: (جامعه و تمدّن هاى بشرى داراى مسایل و موضوعات بى شمار، ابعاد متنوع و جنبه ها وجلوه هاى گوناگونى هستند، و این ویژگى از تنوّع و چندگانگى ابعاد بسیار پیچیده وجود انسان ودنیاى پر اسرار و تماشایى و زندگى تفکرانگیز او سرچشمه مى گیرد). جامعه، موجود زنده اى است که داراى تمام خصایص «موجود زنده»، همانند: تکثیر، رشد، سوخت و ساز و مرگ و حیات مى باشد.هر چیزی که موجودیت داشته باشد و ما از آن به عنوان یک وجود بتوانیم تعبیر کنیم ، از خود یک ذاتی دارد و این ذاتش هم قابل بررسی و شناخت است. انسان ها از لحاظ ویژگی های جسمانی مثل قد ، وزن و رنگ چشم و خصوصیات روانی از قبیل هوش و شخصیت ، تفاوت هایی با یکدیگر دارند. توانایی های مختلف در یک فرد ، یکسان نبوده و هر فرد در برخی زمینه ها دارای استعداد خوب و در زمینه های دیگر استعداد متوسط یا ضعیف دارد . اراده انسان معمولا بر امیال و خواهش ها و شهوت ها وکشش های درونی اش قرار می گیرد وتصمیمات انسان تقریبا همیشه در جهت ارضای آنهاست. که بسیاری از آنها خودشان بعد از طی چند رابطه علی و معلولی حتی به محیط انسان باز می گردند. یکی دیگر از عوامل مهم موثر بر ویژگی های شخصیتی افراد عامل محیط است. تجاربی که فرد از محیط خود کسب می‌کند، ارتباط و تعاملی که با محیط دارد، بازخوردها و تاثیراتی که از محیط دریافت می‌دارد، رشد و شکل گیری شخصیت او را تحت تاثیر قرار می‌دهد. هرچند افراد انسانی با یک سری ویژگی های ذاتی که جنبه ارثی و ژنتیک دارند، متولد می‌شود، اما محیط و جنبه‌های مختلف آن تاثیر بسزایی در بروز این ویژگی ها یا مکنون ماندن آنها ایفا می‌کند. بر این اساس هرچند برخی ویژگی های شخصیت با پایه و اساس ژنتیک در فرد وجود دارند، اما ظهور و بروز آنها به شرایط محیطی بستگی دارد. برخی از ویژگی های شخصیتی نیز عمدتا توسط محیط در فرد بوجود می‌آیند و ریشه‌های ارثی ضعیفی را در آنها می‌توان شناسایی کرد چرا که بیشترین اثرات را محیط طبیعی بر شخصیت فرد می‌گذارد، زیرا افراد تا حد وسیعی سطح کارآیی خود را که برای حفظ حیاتش ضروری است، از محیط می‌گیرد واقعیت امر این است که در هر محیط طبیعی ، انواع مختلف شخصیت و فرهنگ ، و در محیط های طبیعی کاملاً متفاوت ، فرهنگ های مشابهی ملاحظه می‌شوند. آگاهی از وجود تفاوت های فردی بین انسان ها ، شاید قدمتی به اندازه خلقت انسان داشته باشد زیرا انسان های اولیه نیز که در غارها و جنگل ها زندگی می کردند از پدیده تفاوت های فردی بین انسان ها آگاه بودند و بر اساس تفاوت های فردی ، تقسیم کار می کردند .برای مثال ، دسته ای از افراد ، شکارچی و عده ای دیگر تهیه کننده هیزم و خوراک بودند . عوامل بسیاری در ایجاد تفاوت های فردی دخالت دارند که از آن جمله می توان به وراثت و محیط اشاره کرد . برای مثال ، در مقابل کودکی که تازه به دنیا آمده است ، اطرافیان دو واکنش کاملأ متفاوت نشان می دهند ؛ بعضی تلاش می کنند ویژگی هایی را در وجود او بیابند که اجداد او را به خاطر می آورد و بعضی دیگر می کوشند تا ویژگی هایی بی همتا و منحصربه فرد در او پیدا کنند و بیشتر تأکید بر تفاوت ها دارند . قسمت اعظم یادگیری هایی که شخصیت افراد تحت تاثیر قرار می‌دهد نه در فضای معمولی محیط های طبیعی، بلکه در محیط بسیار پیچیده که به وسیله رفتار افراد دیگر خلق و ایجاد شده است، انجام می‌پذیرد. منظور از محیط پیچیده اجتماعی یعنی الگوهای فرهنگی ، طبقه اجتماعی ، شیوه‌های تربیتی کودکان ، ساختار خانواده ، سیستم های تعلیم و تربیت و الگوهای استخدامی است. هر کدام از اینها به نوعی تاثیرات خود را روی شخصیت افراد نشان داده‌اند. انسان موجودی اجتماعی است، در نتیجه رفتارهای اطرافیان (یعنی محرک‌ های محیط) می ‌تواند بر وی تاثیرات خاص خود را داشته باشند.در نتیجه ما انسان ها می بایست توجه بیشتری به محیط زندگی خود مبذل داریم .

آنچه بیشتر مد نظر این حقیر است شناخت ماهیت اصلی خود انسان است . چرا که متاسفانه در این خصوص و شناسایی دقیق آن کمتر بحث و صحبت شده است . البته محیط زندگی وبطور کل اجتماع نیز نقشی اساسی در شکل گیری هر انسانی دارد و بنده منکر آن نیستم ولی آنچه مسلم است اینست که اجتماع و جامعه را همین انسان ها تشکیل می دهند و اگر آگاهی و بینش فرهنگی و معنوی انسان ها ارتقاء یابد جامعه ای مطلوب خواهیم داشت در غیر این صورت، غالب مفاسد و جنایات از نیازها و احتیاجات انسان ها سرچشمه می گیرند. هنگامی که نیازهای طبیعی یک انسان برآورده نشود. چنانچه وی به سطح مطلوبی از کمال معنوی دست نیافته باشد. جهت ارضای آنها ممکن است به هر جرم و جنایتی تن در دهد. اصولاً « نیازمندی » قبح اعمال را در نظر فرد کمرنگ جلوه می دهد و بنوعی توجیه گر هر جرم و جنایتی در مقابل نیروی مقاومت کننده « وجدان» است. اما داشتن ایمان و معنویت ، انسان را به درجه ای از استغنای روحی می رساند که بتواند از بسیاری نیازهای ثانویه و حتّی اوّلیه خود چشم پوشی نماید (و یا دست کم میل « زیاده خواهی» را در انسان از میان می برد و او را از چپاول حقوق دیگران ممانعت می نماید.) گسترش معنویت و ایمان و بازشناسی هویت انسانی. عاملی بسیارموثّر ونیرومند و البته لازم و ضروری برای مهار اخلاقی انسان و راهی برای تعالی فرهنگی و معنوی اجتماع و نجات بخش آن از بحران های هولناک اخلاقی فرد می باشد.

هنگامی که انسان ماهیت و وظیفه اصلی خود را دریافت ، خواهد توانست خود را از این سر گردانی نجات دهد و به هدف نهایی خود فکر کند و لازمه آن اینست که این مهم را بخوبی درک کند که زندگی عرصه هنرمندی ماست باید همگی تشنه تحول و تغییر درعرصه زندگی خود باشیم وبالاخره انسان موفق ، انسانی است که برای رسیدن به هدف نهایی ، اراده خود را قوی ساخته ، پس باید تلاش کنید که کارامروز را به فردا موکول نکنید.بشتابید تا هر چه سریعتر در خود تحول ایجاد کنید.ازتغییرات کوچک آغاز کنید بگذارید تا ذهن شما کم کم آنها را بپذیرد و بدانید که شما قابل تغییر هستید.خواستن توانستن است، بخواهید و اراده کنید ، پس گام اول موفقیت را برداشته اید.انسان هایی در زندگی موفق هستند که از امکانات زندگی شان بتوانند به خوبی استفاده کنند.صحنه زندگی تان را درخشان تر کنید. هر سطری که می نویسید سعی کنید خردمندانه تر باشد ، استفاده درست از فهرست ها ، زندگی هدفمند ، حضور در لحظه ها، اگر در کاری موفق نمی شویدبه دنبال مقصر نباشید.برای رشد در هر زمینه ابتدا باید علم و آگاهی آنرا کسب کنید و سپس به آنچه فرا گرفته اید عمل کنید. بهتر است در ابتدای هر روز با خود و خدای خودتان قراربگذارید که چیز جدیدی را یاد بگیرید و به عهدی که با خود و دیگران می گذارید وفا دار باشید و در مقابل موانع و مشکلاتی که در تعهدات شما تزلزل ایجاد می کنند مقاومت کنید.فرد موفق، روش موفق و ایده موفقی را الگوی خود قرار می دهد.بیایید با ایمان وصبر، امید ، عزت نفس ،متانت، حکمت ، عقل ،اراده و اعتماد به نفس ، درهای کامیابی را به روی خود باز کنید.با همنوعان خود ارتباط خوب برقرار کنید ، از بدی ها و خوب های آنها دل گیر نشوید وآنها را دوست بدارید و بدانید که همه ما انسان به این دنیا آمدیم ،با آرزوی اینکه انسان معنوی و موفق ، از این دنیا دست پر برویم.

دوست و دشمن هر انسان کیست؟

الإمامُ الرِّضا علیه‏السلام :

صَدیقُ کُلِّ امرِئٍ عَقلُهُ وعَدُوُّهُ جَهلُهُ .

امام رضا علیه‏السلام :

دوسـت هر آدمى ، خـرد اوسـت و دشمن او نادانیش خواهد بود .

الکافی : ۱ / ۱۱ / ۴

منتخب میزان الحکمة : ۳۹۰ ارسال نظر برای این حدیث

به سوی نور

admin — Tue, 09 Mar 2010 04:19:59 +0000

تمام هستی یک موجود واحد است و در جست و جو تکامل ، و انسان تکامل جهان هستی است که عاقبت روزی به نزد منشأ و خالق خود باز می گردد .آدمی ذاتاً کمال طلب است،و بسیار وحشت دارد که بانقصان روبرو شود.اگرچه ممکن است در تشخیص مصداق ها اشتباه کرده باشد وآنرا در ثروت یا قدرت و امثال آن بپندارد .متاسفانه بیشتر انسانها سعادت بشر را در امور مادی خلاصه می کنند.در نظر اکثر مردم دنیا اصالت یا تمایلات و لذّات و اولویت های مادّی بوده و به جهات معنوی،سجایای اخلاقی و توجّه به روح و انسانیت،مطرود و به دست فراموشی سپرده شده است،چیزهائی از قبیل ثروت،مقام،قدرت و تمایلات جنسی،ملاک عمل و خوشبختی شناخته شده،به گونه ای که دارنده این امور را انسانی خوشبخت می پندارند .برخی دستیابی به منزلت های مادی را که پُست و مقام و دارایی و ثروت است را از جلوه های بارز آن کمال دانسته وتمام توان خویش را در راه به دست آوردن آن به کار می گیرند و در این مسیر از هیچ اقدامی دریغ نکرده،و به هر وسیله ای متمسّک می شوند تا به گمان خود فردی شایسته باشند،و چنان چه به مقام دلخواه نرسند در خود احساس حقارت و پستی می نمایند.
و اما گروه دیگر که سعادت بشر را در ایجاد جامعه ای بی طبقه دانسته،اصالت را به اقتصاد و رفاه نسبی افراد جامعه داده و به طور کلّی از مسایل اجتماعی ، اعتقادی،اخلاقی،فرهنگی و مذهبی غافل شده، بلکه در صدد مقابله جدّی و محوِ هرگونه گرایش معنوی بوده اند وهمچنین ازگروه دیگری نیز می توان نام برد که بخش سازمان یافته ای از طرفداران «اقتصاد مداری» به حساب می آیند و
آنان تمامی سجایای انسانی و ابعاد گوناگون آدمی را مانع دست یافتن به پندار خویش دانسته،با ارکان مهم سعادت بشری که همان فطرت و حرکت معنوی است به ستیز برخاسته، پذیرش این برداشت ها که ناشی از عدم ادراک نیازهای حقیقی انسان است،از یک سو آدمی را از پی گیری اهداف بزرگ معنوی و حرکت در مسیر کمال انسانی باز می دارد،و از سوی دیگر استعدادهای عالی او را که آفریدگار جهان برای تعالی وی در وجودش به ودیعه گذاشته، به ورطه خواسته های ذلّت بار حیوانی سوق می دهد. و با استمرار پی گیری اهداف صرفاً مادّی ،تا آنجا پیش خواهد رفت که یک باره روح و جان و دل و اندیشه و روان خویش را به پرتگاه انحطاط و ابتذال می کشاند از سوی دیگر نادیده گرفتن امور مادی ،که در جای خود برای رسیدن به کمال و سعادت ضروری و مؤثّر است ، خود نوعی دور شدن از واقعیّات عالم خلقت و غفلت از جنبه های دیگری از نیازهای انسان است. مال و منالی که در عالم طبیعت می تواند وسیله ی رفع نیازهای مادی انسان در حدّ اعتدال و کفاف باشد ، چگونه می توان به طور کلّی از صفحه نیازمندی های زندگی انسان محو گردد، آیا انسان ها می توانند بدون برآورده کردن نیاز های اولیه زندگی خود حرکتی را به سوی تعالی بردارند ؟

و نیزگروهی دیگر که مال و منال،زرق و برق ثروت و مقام دنیا،چشم آن ها را کور نکرده،تا اندازه ای به بی ارزشی اندوختن مال و رسیدن به پُست و مقام پی برده،و از تنگنای دیدگاه های مختلفی که آدمی را به پایین ترین سطح فرومایگی و پستی تنزّل داده،رها گشته اند،دچار علم زدگی شده،کمال و سعادت انسان را منحصراً در گرو دانش و علوم روز دانسته،می گویند: هر انسانی که بیشتر به حقایق هستی آگاه باشد کامل تر خواهد بود، همه شرور و نقایص ناشی از جهل و نادانی،و همه خوبی ها در آموزش دانش می باشد.

متاسفانه تمام کسانی که برای انسان خط مشی تعیین کرده اند،تنها به بعضی از ابعاد انسانی توجه نموده اند.یک سئوال مهم اینست که انسان چیست و کیست ؟ آدمی را «موجود نانشناخته» می نامند،ولی وقتی سئوال می شود،واقعاً چه باید برای این انسان بکند تا به سعادت برسد؟ برای او نسخه ها می پیچند و طومارها می نویسند.ولی درمانی برای او ندارند وفقط حرف و حرف و حرف….. آنان که هنوز حتی تمام جهات مادی انسان را هم درنیافته اند،چگونه می توانند تشخیص دهند که چه عملی برای او مفید است؟اگر زندگی بشر منحصر به این جهان نیست طبعاً دستورالعمل هایی که برای سعادت او داده می شود نیز باید گذشته از در نظر گرفتن تمام جهات روحی و جسمی اش با ابعاد زندگی او در عالم دیگر نیز موافق و همسو باشد.

پیشرفت های حیرت انگیز و موفّقیت های چشم گیر علمی،انسان در زمینه قانون گذاری بسیار ناتوان است وپایش لنگ و دستش کوتاه است.تمامی مخلوقات در دنیا در جهت کمال و رشد و تعالی و هدفی که ایده آل آنهاست از طرف خدواند هدایت فطری شده اند. آیات قرآنی نیز با بیان های مختلف بدین معنا اشاره دارد. مثلاًخداونددراین آیه می فرمایند:«رَبُّنَا الَّذِی أَعطی کُلَّ شَیءِ خَلقَهُ ثُمَّ هَدی»
«خداوند ما همان است که همه اشیای را نعمت حیات بخشیده وسپس هدایت «تکوینی» را بر ایشان مقرّر فرمودند.
آدمی نیز مانند سایر مخلوقات،بر اساس فطرتی که او را به سوی تکمیل نواقص و رفع حوائجش فرا می خواند آفریده شده.لیکن به واسطه وجود اختیاری که در نهاد او به ودیعت گذاشته شده، به خاطر نیازها و احتیاجات (تکو ینی ) بیشتری که دارد نمی تواند همه نواقص خود را به تنهای تکمیل نماید،بلکه کمال کامل و حقیقی انسان مستلزم تعاون و همکاری و مساعدت های فراوانی است که از مسیر ازدواج آغاز و با مشارکت و تلاش جمعی در رفع موانع حیات انسانی و تأمین نیازهای عامه همچنین ایجاد زمینه تشکیل محیطی سالم برای رشد و تعالی انسانها امکان پذیر می گردد. و در این مسیر،نیازمند اصول و قوانینی است علمی و محتاج راه و روش و سنتی است عملی،که از قابلیت ها و خواسته های نهادینه شده ی او ریشه گرفته،پاسخگوی احتیاجات حقیقی او باشد.واین همان مفاد و محتوای کلّی ادیان الهی است و فطری بودن دین نیز می تواند به معنای همسویی و موافقت اصول و احکام با فطرت توحیدی انسان باشد.انسان هدف و غایتی ندارد مگر سعادت و کمال،و خوشبختی و کمال جز برآورده شدن نیازهای حقیقی و به فعل رسیدن قوا و استعدادها و مقتضیات واقعی او چیزی نیست،گرچه حرکت به سوی کمال و سعادت،حتی در فضاهای ناسالم و غیر شایسته نیز امکان پذیر است و بسیاری از اولیای الهی در آلوده ترین جوامع بشری توانسته اند به عالی ترین مراحل کمال نایل گردند،لیکن تحقّق کمال و سعادت برای نوع انسان ها،تنها در صورتی میسّر است که اجتماعی صالح برپا گردد،اجتماعی که در آن،سنت ها و قوانین صالح و منطبق با خواسته ها و نیازهای حقیقی انسان باشد.و این جز در سایه ی اعتقاد به اصولی علمی و پای بندی به سنت ها و روش های عملی نشأت گرفته از وحی که منطبق و هم جهت با سیر تکاملی تکوین و همسو با خواسته های فطری بشر است میسّر نمی باشد.سعادت و کمال حقیقی انسان در گرو شناخت درست،کامل و واقع بینانه اوست. واقع بینی بر اساس فطرت و با استمداد و استخدام عقل ، با توجّه به ابعاد مختلف معنوی و مادی انسان و با عنایت به خواسته های فطری و نیازهای روحی و جسمی او،با ارایه برنامه های عملی متناسب،و تشریع قوانین هماهنگ با تکوین،مردم را به ایمان به خدا و پذیرش دعوت انبیای و ضمن تعالیم عالیه خود،بر تطهیر نفس از ناپاکی ها و پلیدی ها ،و تخلّق به اخلاق پاک و صفات عالی انسانی تأکید و سفارش فراوان نموده است.در عین حال،ضمن دعوت به پرهیز از هرگونه افراط و تفریط در مسیر اصلاح نفس،او را از لذایذ طبیعی که از خواسته های فطری بشر است،محروم نگردانیده است.لیکن با محاسبه صحیح نیازهای واقعی انسان،بهره بردن از مظاهر لذت بخش دنیوی را تا آنجا که تاروسعادت اورا برباد ندهد،و جامعه را به ناپاکی و پلیدی نکشاند،مجاز شمرده است و راه موفقیت آدمی دربرآورده شدن تمامی نیازهای اعتقادی،اخلاقی،فرهنگی،واجتماعی انسان میداند .همچنین برآورده شدن امور معنوی و ایمان و اخلاق و فضایل بشری،و نیز به جنبه های مادی و طبیعی انسان نیز توجهی خاصّ باید نمود چرا که، در حقیقت تکامل هستی و کمال بشریت تنها در این ابعاد صورت نمی گیرد بلکه این تکامل را کمیت و کیفیت انرژی تعیین می سازد یعنی تکامل یک موجود به میزان و سطح انرژی او نیز بستگی دارد. ودرنهایت اینگونه می توان گفت که کمال انسانی در فعلیت بخشیدن و توسعه فطرت عقلی و قلبی انسان است که هم از جهت ادراکات عقلی کامل شده و هم گرایش های عالی او رشد و ارتقاء یابند و همه دارایی های ذاتی و خدایی او به فعلیت رسیده و در این مهم «اعتدال» او رعایت شود که در این صورت منشأ سعادت ابدی او می شود و نتیجه این تلاش همان تقرب الی الله خواهد بود.