دنیا میدان رشد است، این مهم را اگر درک کنید از غل و زنجیر هایی که خود می سازیدآزاد می‌شود. شما چه می‌دانید عاقبت تان چه می‌شود،زندگی را نمی توان صرفاً جاده ای صاف و مسطح دانست و بس! بلکه تنها در سایه همت و تلاش، شکیبایی و آرامش و ظهور و بروز توانمندی های بالقوه انسان خوش منظرتر می شود ولی چیز زیادی برای شما ندارد . چه بسیاری از مردم که به ثروت دنیا اعتما د کرد ند و نا گهان آنرا از دست دادند و چه  بسیار از مرد می که دارای آرامش بود ند و ناگهان دنیا آنها را به زمین زد و چه بسیاری  از شخصیتها که دنیا آنها را پست ساخت و چه بسیاری از خود خواهان که دنیا آنها را ذلیل   گردانید . شما نیز در اطراف خود افرادی را می شناسید که بدون توجه به داشته های خود همچنان برای کسب موفقیت اجتماعی و مالی بهتر به تب و تاب افتاده اند و به هر طریق ممکن می کوشند احساسات مالی و فرهنگی و اجتماعی خود را ارضا کنند اما این احساسات سیری ناپذیر است. انسان، دست به کاری نمی‎زند مگر به خاطر کمبودی که در خود احساس می‌کند. هدف از آفرینش این است که هر موجودی را به کمال شایسته آن برساند، نقشه خداوند برای بشر این است که انسان به حضور خداوند بازگشت نماید و با او ارتباط معنوی برقرار کند و از لطف الهی مستفیض گردد و آرامش و حیات جاودانی به دست آورد. هر فرد‌ی به جای آرزو کرد‌ن و رویا پرد‌ازی ، ای کاش گفتن از وضعیت فعلی خود‌، اهد‌اف قد‌رتمند‌ی مبتنی بر ارزش‌های فرد‌ی را برای خود‌ معین و مشخص کند‌، به سمت یک زند‌گی مثبت و مولد‌تر پیش‌خواهد‌ رفت. انسان فطرتاً برای رسیدن به حقیقت و کسب کمال روحانی، به طور دائم در تلاش و می‌کوشد است.

همه ما از روزی که به دنیا آمده ایم به ویژه از آن زمان که بالغ و بزرگ شده و خود کارهای خود را برنامه ریزی و مدیریت می کنیم،آیا هر از چند گاه از خود می پرسیم که به کجا می رویم و به دنبال چه هدف و مقصدی هستیم؟ آیا همه ما در طول زندگی در گیر عادتها و کارهای تکراری که دیگران انجام می دهند و ما از آنها یاد گرفته ایم نیستیم؟ آیا هرگز از خود پرسیده ایم که واقعا چه می کنیم و به دنبال چه هدف و مقصدی می رویم؟ خدواند روزی تمام  انسانها را اندازه گیری و مقدر فرمود گاهی کم و زمانی زیاد و به تنگی و وسعت بگونه ای عادلانه تقسیم کرد تا هر کس را که بخواهد با تنگی روزی یا وسعت آن بیزماید و با شکر و صبر، غنی و فقیر را مورد آزمایش قرار دهد.پس روزی گسترده را با فقر و بیچارگی در آمیخت و تندرستی را با حوادث دردناک پیوند داد ، دوران شادی و سرور را با غصه و اندوه نزدیک ساخت ،اجل و سر آمد زندگی را مشخص کرد ، آن را گاهی طولانی و زمانی کوتاه قرار داد ، مقدم یا موخر داشت و برای مرگ اسباب و وسائلی فراهم ساخت و با مرگ رشته های زندگی را در هم پیچید و پیوندهای خویشاوندی را از هم گسست تا آزمایش گردند.پیوند انسان با جـهانی است که خداوندآن را آفریده است‌ . ایمان تماس و پیوند انسان با قوانینی است که بر این جهان فرمانروا است‌ . ایمان تماس و پیوند انسان با نیروها و انرژیهائی است‌ که در جهان اندوخته و انبار گردیده است‌ ایمان حرکت از نیروی ناچیز انسان به سوی عظمت ناشناخته و ناپیدای انرژیهای هستی است‌ . ایمان حرکت از حدود و ثغور عمر کوتاه انسان به سوی خطّ سیر ابدهائی است‌ که جز خدا کسی از آنها آگاه نمی‌باشد. آب چون بماند می گندد و زلال است تا روان است . پس باید حرکت کرد اما حرکتی به سوی او نه به سمت خواسته های نفسانی . عشق به خداوندبرای انرژی های ما یک خروجی است یک جریان است عشق سازنده است و به همین دلیل جاری است و رضایت می آورد. عطش معنوی همیشه هست، اما در هر مقطعی رنگ خاصی دارد، چنانچه ساختار ذهن بشر درست بکار برده شود، پدیده‌ها نیز درست فهمیده می‌شوند. برای اینکه خودمان باشیم باید خود را تکمیل کنیم . جسور بودن در به کارگیری “عقل” و “فهم” خویش است، به منظور “پرسش” از “چیستی‌ها”.بطور خلاصه می توان گفت  کمال و نزدیک شدن به خداوند بالاترین هدف آفرینش است و ما می بایست تمام تلاش خود را دراین راستا قرار دهیم وهر گاه گرفتن تصمیم مهمی را دشوار یافتید، بدانید علتش فقط یک چیز است: نداشتن تصور روشن از ارزش های. اولین اقدام برای ایجاد تغییر آن است که ببینیم واقعاً چه می خواهیم. و در نتیجه هدفی را در نظر بگیریم و به سوی آن حرکت کنیم. تنها راه به وجود آوردن تغییر آن است که آن را امری فوری بدانیم. در این صورت است که به انجام آن مجبور می شویم. در ایجاد تغییر، توانایی مطرح نیست و آنچه همواره اهمیت دارد وجود انگیزه شما است توان خود را به خاطر مسائل کم اهمیت هدر ندهید. اگر بنده و شما ندانیم که مهم ترین چیز در زندگی مان چیست و به دنبال چه می گردیم، طبعاً نمی توانیم اعتماد به نفس لازم را نیز در خود به وجود آوریم چه رسد به اینکه بخواهیم تصمیم هایی کارساز بگیریم زیرا انسان همان چیزی است که در دل خود به آن باور داردو این مهم را بخوبی درک کنیدکه هر اتفاقی که در زندگی مان می افتد، منظور و هدفی در خود دارد که برای ما مفید است و ما بایست آن را در یابیم.