معرفی نویسنده

می خواهم چیزی بنویسم نه از روی دانش بلکه از روی نیاز . شاید کسی پیدا شد و آنرا خواند وقتی چیزی می نویسیم در حقیقت خود را ارضاء می کنیم ، شاید هم می خواهیم ابراز وجود کنیم و خودی نشان دهیم . از ویژگیهاى عصر جدید، جریان شتاب‏آلود زندگى است. حوادث و رویدادهاى گوناگون، آنچنان با وسعتْ پدید مى‏آیند که فرصت تفکّر و تأمّل را از آدمى سلب مى‏کنند. در نتیجه، مجالى براى تفرّج در دنیاى درون و جهان برون باقى نمى‏ماند و انسان، این موجود سرگشته و درمانده، نه تنها لذّت تفکّر را حس نمى‏کند، بلکه انگیزه کافى براى اندیشیدن در باب ضروریات زندگى را نیز در خود نمى‏یابد. حاصل این روند، بیگانگى او با خویشتن و جهان خارج از خویشتن است. ولى آنچه دردآورتر، عمیق‏تر و دشوارتر رخ مى‏نماید، بیگانگى با خود (عالم درون) است. در کلام الهى، از خودبیگانگى، حاصل از «خدابیگانگى» تلقى شده است. آنجا که مى‏فرماید: «در زمره آنانى نباشید که خداى را از یاد بردند، پس خود را نیز از یاد خواهندبردند»(سوره حشر(