و باز هم سلام

به نظر بنده یکی از پدیده ها قابل بحث درارتباط با وجود آدمی ،ارتباط او با جهان خارج است . بدن انسان همانند یک جسم رادیواکتیو است که دائماً انواری از آن ساطع می شود . جهان و مخلوقات آن ”انرژی“ هستند و انسان می تواند با ”وصل“ شدن به سرچشمه این انرژی آن را در مسیر اهداف خود بکارگیرد. برای این کار کافی است که امواج مغزی خود را در سطح امواج آلفا که مناسب ترین سطح ذهنی برای کانالیزه کردن این انرژی است , قرار دهد و ”خواست “,”باور“, و انتظار تحقق آرزوهایش را داشته باشد.متأسفانه بسیاری از ما انسانها در ارتباطات خود با خالقمان و محیط اطراف مان حضور قلب نداریم و به همین جهت است که بارها و بارها اعمال مراقبه ای راکاملاً انجام می دهیم ، درمکان های پرانرژی وارد می شویم ولی اثری از آثار معنوی و روح نواز آن را در خود نمی بینیم.اهمیت وامکان حضور قلب و لزوم تحصیل آن، تنها درانجام عبادات وارتباط ها نیست، به همین دلیل است که هرگز پیشرفتی درروند ارتباط مان پیدا نمی کنیم . گاهی تصور می کنیم، تحصیل حضور قلب از امور محال است وبرای کسب آن، ناامید می شویم و به یک عبادت صوری و ظاهری اکتفاء می کنیم. چه بسا این ناامیدی، از فریب دادن خودمان نشأت می گیرد، مثلاً کسی قصیده دارد مدح کسی را بگوید ونوشته ای را به طفلی که معانی آن را نمی فهمد بدهد وبگوید تو باید آنرا در محضر آن شخص بخوانید و به طفل بفهماند که این قصیده در مدح این شخص است . البته آن طفل این قصیده را می خواند و اواجمالا می داند ثنای آن شخص را می کند، اگر چه کیفیت آن را نمی داند. هر سالکی خوب است این را بدانید در عبادت یا مراقبه نشستن کافی نیست، نشستن باید با “بودن” یا همان حضور، همراه باشد، ما باید همیشه حاضر باشیم وحضور را درک کنیم. انسان می بایست درحالت مناجات و مراقبه اراده را کامل کند. آنگاه مراقبه درب خانه اش را خواهد زد.

بی تردید، ذهن در غیبت مراقبه، آدمی را می آزارد. ذهن، زمانی بوجود می آید که مراقبه غایب است. همان طور که تاریکی نامی است که به غیبت ، نور می دهد. وقتی روشنایی از راه می رسد، تاریکی رخت می بندد. وقتی مراقبه از راه می رسد، ذهن رخت می بندد.مراقبه مستلزم به کار گرفتن ذهن نیست، مستلزم سعی و کوشش نیزنیست، مراقبه همچون خواب، بی کوشش از جانب شما است وبرشما فرود می آید. شما نمی توانی سعی کنید که بخوابید، و نمی توانید سعی کنید که مراقبه کنید. برعکس، هر تلاشی مانع آمدن نرم و خاموش آن میشود. عمل و پرخاش در مراقبه محلی از اعراب ندارد. عمل همواره پرخاشگر است،مراقبه پذیرش منفعلانه است، ذهن تهاجمی است. مراقبه منفعل است. گفتنى است مفاهیمى که ما در ارتباطات با خداوند به کار مى‏بریم، مفاهیمى است که در رابطه با انسان‏ها مطرح می کنیم. فقط ما آن‏ها را به نوعى تجرید و نقطه ضعف‏هایش را حذف مى‏کنیم و به خدا نسبت مى‏دهیم. در واقع ما انسان‏ها چیزهایى را براى خود کمال مى‏دانیم که اگر آن‏ها را نداشته باشیم نقص است. بنابراین مفهوم را براى خدا نیز به کار مى‏بریم. یعنى وقتى رحمت و غضب را به خدا نسبت مى‏دهیم، اول رابطه‏اى را بین خودمان با انسانهاى دیگر تصور مى‏کنیم، و بعد آن را به خداوند نسبت مى‏دهیم. برای مراقبه باید حضور دل داشته باشید وخود را جمع کنید ، با تمام وجود در ساحت مراقبه حاضر شوید برای حضور دل راههای متفاوتی وجود دارد اما مهم ترین نکته این است که در برابر کشش های نفس که همواره ما را به روزمرگی و جمع کردن و داشتن می خواند، مقاومتی منفی در خود ایجاد می کنیم، از گذشته درس بگیریم و رهایش کنیم و استرسی را که در آینده ریشه دارد، از ذهن دور کرده و در زمان حال زندگی کنیم.کسانی که می خواهند به فضا بروند، با نیروی فشار سفینه بر جاذبه زمین غلبه می کند و بالا می رود باید با تمرکز بر جاذبه های روزمره گی ها غلبه کرد در مراقبه همه چیز از « من » شخص شروع می شود ولی « من » خود از مراقبه شروع می شوم. حواس پرتی چیزی نیست جز تمایل ذاتی ذهن به درگیری و فعالیت.اگر آنچه می‌خوانید در شما درگیری ذهنی ایجاد کند، شما مشتاق و متمرکز پیش می‌روید. در غیر اینصورت چشمتان خطوط را دنبال می‌کند و ذهنتان در جایی دیگر مشغول است. از گذشته خود بیاموزیم و با نیم نگاهی به آینده در زمان حال، تکامل شخصیت خود را باور سازیم و شناختی زیبا به زندگی پیدا کنیم و آن را در اختیار هم‌ نوعان و خانواده خود قرار دهیم. در تمرینات مدیتیشین یا مراقبه شما افکار پراکنده خود را سازمان داده و به یک نوع تمرکز خاص می رسید بنابر این شما با تمرکز حواس در وهله اول یک تلاش ذهنی برای انسجام بخشیدن به فکر و جمع و جور کردن آن می رسید. هرچه بیشتر به این تلاش ادامه دهید، تمرکز شما بهبود می‌یابد. شاید در یک تمرین پنج دقیقه‌ای، ده‌ها یا صدها بار فکرتان منحرف شود. خسته نشوید و فکر خود را به هر سو رها نکنید. به محض اینکه از مسیر قبلی منحرف شدید، به وضع اصلی بازگردید. تصاویر، پایه‌های فکری ما هستند یعنی همیشه تصاویر، افکار ما را می‌سازند.

تا تصویری نباشد فکری نیست و هر وقت تصویر ایجاد شد تفکر صورت می‌گیرد. مراقبه ومدیتیشن تکنیکی برای ” دستیابی به لایه های عمیق فکر” است وشخص می تواند با این تمرین، به منشاء ایجاد فکردست پیدا کند. آنچه که ما آن را فکرمی نامیم، انرژی است که به سطح مغزآمده است یعنی ازمنشاء خود به مروربالا آمده تا به سطح مغزرسیده است. تولید و ایجاد فکررا غالباً به سطح وعمق دریا تشبیه می کنند. همان طورکه یک حباب ابتدا درعمق دریا به صورت بسیارکوچک ایجاد می شود وکم کم بالا می آید وهم زمان با بالا آمدن بزرگ و بزرگ تر می شود تا به سطح آب می رسد، فکرنیزچنین روندی را طی می کند. واقعیت این است که شما به طور ارادی و آگاهانه نمی توانید این افکار مزاحم را از ذهن خود خارج کنید و از شر آن راحت شوید. اما می توانید آزادسازی و آرام سازی ذهن خود را از راهی غیر مستقیم انجام دهید. وقتی ذهن آرام می‌گیرد، افکار حالت انجماد پیدا می‌کنند. به یاد داشته باشید افکار در یک ذهن آشفته زندگی می‌کنند. یکی از راههای آرام کردن ذهن و افکار آرام کردن چشم‌ها است. در این حالت انرژی شما به درون حرکت می‌کند و افکار می‌ایستند. این امر به رخوتی دلپذیر منجر می‌شود. هوشیاری انسان به چهار درجه تقسیم می‌شود. درجه اول همان است که در هنگام راه رفتن و کار کردن روزانه داریم. شما مشغول کار کردن می‌شوید و در عین حال قدری هم بیدار هستید. اغلب کار کردن‌ها در حالتی نیمه بیدار انجام می‌شود و افراد، بسیاری از کارهای خود را کاملاً اتوماتیک انجام می‌دهند. درجه دوم، رویا دیدن است. در این هنگام شما ظاهراً خواب هستید ولی در پس زمینه ذهن، رویاها در حال گذر هستند و ذهن در یک ترافیک شلوغ بدام افتاده است. درجه سوم، خواب واقعی است. در اینجا رویا دیدن متوقف شده و شخص به طور عمیقی در خواب است. اما چهارمین درجه: این درجه قدری شبیه خواب است با این تفاوت که شخص در عین خواب بودن، هوشیار است. این درجه با سکوتی عمیق همراه است. این همان درجه‌ای است که آستانه ورود به سامادی یا اشراق است. هوشیاری توام با سکوت. تفکر در عظمت آفرینش‌های خدا، سبب رشد و تعالی آدمی است. انسان با تفکر به دریافت حقایق نایل می‌شود و چشم دل بر آنها می‌گشاید و هم از این رو است که مراقبه ، سبب قوت و صحت اندیشه در آدمی است. یک سالک به خوبی می‌اندیشد و به درستی قدم برمی‌دارد. او به هرچیز که می‌نگرد با تدبر نگاه می‌کند تا به یاد خدا افتد و به او نزدیکتر شود.

بسیاری از روانشناسان معتقدند که بهترین روش رهایی از دست احساسات ناخوشایند و مشکلاتی که از این رهگذر به وجود می آید، «خانه تکانی ذهنی» است. مدیتیشن به معنای متمرکز کردن ذهن دربدن است که در آن شخص به آرامی توجه را به درون خود می برد تا به آرامش جسمی و ذهنی دست پیدا کند. این تمرکز می تواند بر روی یک صدا ، عبارت یا دعا ، شئ ، تصویر، آگاهی از خویشتن ، نحوه تنفس ، فرائض دینی و… صورت گیرد.هدف از این کار آگاهی از لحظه حال ، رسیدن به آرامش و کاهش استرس است. ماهیت هستی ریتم است . درحقیقت هر چیزی در حال حرکت به سوی ریتم اصلی الهی می باشد . از مدارهای گردشی الکترون و پروتون گرفته تا مدارهای عظیم سیارات . ستارگان و کهکشانها ، ریتم در موجودات زنده با وضوح بیشتری مشاهده می شود . از ضربان مداوم قلبی تا سیکلهای تنفسی . ما با انجام تکنیک صحیح مدیتیشین قادر خواهیم بود که به ریتم اصلی سیستم الهی برسیم و پیوند بخوریم وآنها را دریابیم و در زندگی و رشد آگاهی خود بکار بریم. محققان به این نتیجه رسیده اند که مدیتیشن سطح هورمون استرس را پایین می آورد و در نتیجه به سلامت سیستم ایمنی بدن کمک نیز می کند. در حقیقت نشان داده شده که مدیتیشن با کاهش سطح هورمونهایی مانند “epinephrine” مقدار کلسترول را در خون کاهش می دهد و به بازماندن شریانها کمک مینماید. مطالعه ای که درسال ۱۹۸۸درمجله علمی طب روان تنی “Psychosomatic Medicine ” منتشر شد، نشان داد افرادی که مدیتیشین یا همان (TM ) می کنند سطح lipid peroxide کمتری نسبت به افراد دیگر دارند. Lipid peroxide می تواند منجر به تصلب شرایین و بیماریهای مزمن دیگری که با افزایش سن مرتبط مطالعه ای که در سال ۱۹۹۹ در همان مجله منتشر شد ، نشان داد افرادی که TM می کنند، بلافاصله بعداز مدیتیشن فشارخون آنها پایین میآید.مطالعه ای درسال ۱۹۹۸ درزمینه درمانهای جایگزین(Alternative Therapies) نشان داد که مدیتیشن تمرکزی بخشی از برنامه کمک به کاهش نشانه هایی مانند درد و بیخوابی در بیماران مبتلا به fibromyalgia (بیماری که همراه با دردهای عضلانی، فرسودگی و افسردگی خفیف تا متوسط است), بوده. در مطالعه سال ۱۹۹۸ در بخش پزشکی دانشگاه ماساچوست، بیماران مبتلا به بیماری پوستی پسوریازیس(psoriasis)که در طول درمان با اشعه ماورای بنفش به نوارهای مدیتیشن تمرکزی گوش کردند زودتر از کسانی که تنها تحت درمان با اشعه قرار گرفته بودند، درمان شدند.

تاریخچه مدیتیشن: مدیتیشن سالهای سال است که انجام می شود. مذاهب مختلف در سر تا سر جهان روشهای متنوعی از تمرینات مدیتیشن را ارائه داده اند.تاریخچه مدیتیشن به هندوئیزم برمی‌گردد ولی محبوبیتش را در ده‌های ۶۰ و ۷۰ در جوامع غربی پیدا کرده است. بیشتر در بین هیپی‌ها استقبال شد و آن‌ها با یوگا و هیپنوتیزم از مدیتیشن خیلی استفاده کردند. در واقع از مدیتیشن به عنوان عاملی برای آرامش درون استفاده می‌کردند و می‌خواستند که در این دنیای پر از استرس با مدیتیشن به آرامش برسند.

انواع مدیتیشین : به طور کلی دو نوع مدیتیشن وجود دارد.

١) مدیتیشن از طریق تمرکز

٢) مدیتیشن از طریق تفکر

در مدیتیشن از طریق تمرکز فرد توجه خود را بر روی تنفس، تصویر واقعی یا خیالی، یک صدا، کلمه یا عبارتی که به آرامی یا با صدای بلند تکرار می شود (مانترا)، و یا بر حرکات مشخص مانند حرکات تای چی، یوگا ، چی کونگ متمرکز می کند. به دنبال تمرکز، نگرانی و اضطراب محو شده احساس آرامش جای آن را می گیرد. این آرامش اثرات فیزیولوژیک مفیدی بر بدن دارد.

درمدیتیشن از طریق تفکر، فرد از تمامی توجه خود برای آگاهی استفاده می کند. تفکر درحالت آرامش و به منظور شناخت خویشتن صورت می گیرد و آگاهی از افکار ، احساسات طبیعی، قوه ادراک و احساس به دست می آید. از این طریق سکون و آرامش ذهن ، تسلط بر خویشتن و خونسردی حاصل می شود.

روشهای مختلف مدیتیشن آمیزه ای از فرهنگها و مذاهب هستند ولی اساس همه آنها را این دو روش تشکیل می دهد. برای مثال می توانید ازیکی از روشهای ساده مدیتیشن پنج دقیقه ای روزانه نوشته سلن ییگر selen yeager استفاده نمائید. در این روش ساده، فقط کافیست شما مکانی آرام وبدون مزاحمت پیدا کنید وبنشینید فراموش نکنید که پشت شما باید مستقیم وبدون خمیدگی(قوز)باشد دستان خود را به حالتی کاملا آرام و راحت در کنار خود قرار دهید، اجازه دهید تا چشمان شما به طرف پایین نگاه کند البته از خیره شدن به زمین خودداری نمایید وبسیار آرام وعمیق ومنظم نفس بکشید، با تمرکزو احساس سرشاراز شکر گزاری ازآفریدگار یا قدرت بی انتها ادامه دهید.

اگر کمی افکارشما شناور است اشکالی ندارد، اگر احساس سنگینی چشم داشتید چشمان خود را ببندید، بسیار آرام باشید واین تمرین را هر روز ادامه دهید اگر دو بار در روز این تمرین را انجام دهید و زمان آنرا به بیست دقیقه برسانید بسیار موثرتر خواهد بود. نگران نباشید به راحتی آنرا انجام خواهید داد و تاثیر شگفت انگیز آنرا خواهید دید.

۱) درمدیتیشن(TM) شما یک کلمه یا صوت ساده (که مانترا نامیده می شود ) و یا دیدن یک گل زرد یا هرچیز دیگری که بتواند تمرکزی در شما بوجود آورد را در طول زمان مدیتیشن با خود تکرار می کنید تا افکار خود را متمرکز کنید و به حالت آرامش برسید.

۲) مدیتیشن تنفسی, تمرکز بر فرایند دم و بازدم، برای کمک به روشن شدن ذهن می باشد.

۳) مدیتیشن تمرکزی (mindfulness), تمرکز روی زمان حال، قدردانی از افکاری که به سطح می آیند و مشاهده آنها بدون قضاوت است.(مراقبه سرشار ازسکوت اتصال با طبیعت وعدم پیش داوری است)

فوایدمدیتیشین:

ذهن، بسیار مرتد و نافرمان است و به سرعت باد حرکت می‌کند. بنابراین قدم اول برای مهار کردن آن، مدیتیشن می‌باشد. بر اساس یافته های بالینی مدیتیشن منظم می تواند در درمان حمله اضطراب ، اختلال اضطرابی فراگیر ، زخمهای گوارشی ، التهاب روده بزرگ ، پسوریازیس ، وبرخی اختلالات افسردگی مانند دیس تایمی موثر باشد. می تواند به عنوان مکمل درمان در فشار خون بالا ، پیشگیری از سکته قلبی ،سخت شدن دیواره عروق ، التهاب مفاصل ، دردهای عضلانی ، سرطان ، بی خوابی ، میگرن ، و سکته مغزی به کار رود.همچنین می تواند درمان مکملی برای آلرژی های خفیف تا متوسط وآسم باشد ، زیرا کاهش استرس در این بیماریها نقش پیشگیری کننده دارد. موجب کاهش علائم و بهبود عملکرد در بیماریهای عصبی مانند پارکینسون ، ام اس MS ، و صرع می شود. مدیتیشن را می توان به عنوان یکى از درمانهاى پیشرفته امروزى بشمار آورد لذا همانطور که می دانید بطور وسیعى تحت عنوان “درمان و یا طب فکرى بدنی” نام گذاری می گردد. مطالعات علمی که از سال۱۹۶۰ تا به حال صورت گرفته اند، نشان می دهند که مدیتیشن متابولیسم و سوخت و ساز بدن، سیستم غدد درون ریز، سیستم عصبی مرکزی، و سیستم اعصاب خودکار را تحت تاثیر قرار می دهد. تعداد تنفس، ضربان قلب و فشار خون کاهش یافته و امواج مغزی آلفا افزایش می یابد. اینها موجب کاهش اضطراب و درد می شوند. نیاز به مصرف مسکن ها نیز کم می شود. به علاوه اینکه مدیتیشن موجب ارتقای شخصیت و رشد روحانی و معنوی می شود.

بسیارى از پزشکان ، مدیتیشن را به عنوان یک روش مفید درمانى به منظور آرامش بیشتر در استرس و اضطراب هاى روزانه ، پایین آورندن فشار خون و تنفس بهتر مبتلایان به آسم و … توصیه مى کنند . در بعضى موارد مدیتیشن به منظور یک روش درمانى مکمل در کنار بسیاری از درمانها به بیمار توصیه مى گردد. بهر بردن از مدیتیشن براى درمان چیز جدیدى نیست. بهبودى بوسیله این روش از دیر باز در سراسر جهان و در فرهنگهاى قدیم وجود داشته و در ادیان مختلف به آن اشاره شده است. در حقیقت بطور عملى بسیارى از گروههاى مذهبى مدیتیشن را در صورتهاى مختلفى به اجرا در مى آورند و ارزش آن در تمرکز ، آرامش و همچنین کاهش درد و افزایش بهبودى سلامت انسان از سالیان گذشته امرى کاملاً اثبات شده است. انجام تمرینات مدیتیشن برای بیشتر افراد بی خطر است.

ضمیر ناخودآگاه همه ما پر از خاطرات تلخ و شیرین گذشته است. ذهن ما همانند اتاقی خالی است که افکار و اندیشه ها در آن رفت و آمد می کنند، گاهی در آن می مانند و گاه آن را ترک می کنند.کسانی که وابسته به خاطرات گذشته هستند، افکار و اندیشه هایشان این خاطرات را مرور می کندوسپس آنها را ارزیابی کرده و آنچه را که دلبستگی بیشتری به آن دارد، نگاه می دارد و هر از گاهی به آنها فکر می کند.کم کم به آنها خو می گیرد و آنها را ملاک و معیار انتخاب رفتار خویش قرار دهد و اینها در قالب احساسات و اندیشه های آنها، خود را نشان می دهد. مهرورزی، محبت، ستایش، خوبی ها، امید، بخشیدن خود و دیگران، نشانه های سلامت روان و برخورد منطقی و زندگی در اینجا و اکنون است. اما نا امیدی، کینه و نفرت، بدبینی و… که ویروس های روان هستند و از قدرت تخریب بالایی برخوردارند، نشانه ذهن ملامت گر و بدبین است. راستی، در خانه ذهن شما چه می گذرد. مدیتیشن راهی برای بی ذهنی است، حالتی است از آگاهی بی اندازه خالص، در حالت عادی آگاهی مملو از زباله, درست مانند آینه ای که با غبار پوشیده شده باشد. ذهن همواره پر است از هیاهوی افکار در حال گذر, آرزوها, خاطره ها, هیجان ها همگی در حال عبور هستند,واقعاً که یک هیاهوی دائمی در ذهن وجود دارد. حتی در زمانی که شما در خواب هستید مغز در حال فعالیت است,به همین دلیل است که شما خواب می بینید. ذهن هنوز در حال فکر کردن است، هنوز اسیر نگرانی ها و دل مشغولی هاست، در حال آماده شدن برای فرداست. یک آمادگی پنهانی و مخفیانه برای فردا در حال رخ دادن است. ما مدیتیشن می کنیم تا بخشی از وجودمان را که بطور محو و ناشناخته و نادانسته از دست داده ایم بازیابیم می توانیم آنرا راهی برای دست یافتن به استعدادهای بیشتر نزدیکتر شدن به خود و واقعیت یافتن ظرفیت بیشتری برای دوست داشتن ذوق و احساس رسیدن به این شناخت که ما نیز جزیی از تمامیت هستی بوده و هرگز جدا و بیگانه با آن نیستیم بدانیم مدیتیشن به ما کمک می کند که با استفاده از این تکنیک ها چگونه زباله های ذهن را خارج و به دور بریزم و علاوه بر اینها ما را قادر می سازد تا ،

۱- توجه و تمرکز را افزایش داده و قدرت تفکر را بهبود می بخشد .

۲- قدرت انسان در کنترل پردازش افکار را افزایش مى دهد .

۳- توانایى کنترل هیجانات افزایش مى یابد .

۴- به تنش زدایى بدن کمک مى کند .

بر اساس تحقیقات، دانشمندان توانسته اند با استفاده از دستگاه الکتروآنسفالوگراف بر روی افرادی که در حالت مدیتیشین قرار می گیرند و این تکنیک را هر روز تمرین و تکرار می کنند، به این نکته رسیده اند که با استفاده از این اندازه گیری های دقیق دستگاه الکتروآنسفالوگراف که فعالیت الکتریکی مغز را نشان میدهد.آزمایشگاههای متعددی درسراسرجهان با این وسیله مطالعات وتجربیات زیادی برای درک بهتر ۴ الگوی اصلی امواج مغزی ( بتا ، الفا ، تنا ، دلتا ) انجام داده اند.هر فرکانس دارای ویژگی مشخصی میباشد و حالت مشخصی از آگاهی را ایجاد میکند. امواج بتا ( ۱۴ سیکل در ثانیه و بالاتر) نشان دهنده وضعیت بیماری عادی و هنگامی که توجه فرد جهان خارج میباشد امواج الفا( ۱۳-۸ سیکل در ثانیه)در زمان خیال پردازی مدیتیشن سبک هنگامی که چشمها بسته هستند . امواج تنا( ۷-۴ سیکل در ثانیه ) در هنگام خواب و مدیتیشن عمیق و امواج دلتا ( ۳- ۵ /. سیکل در ثانیه ) در هنگام خواب عمیق و مدیتیشن های بسیارعمیق رخ میدهد. مطالعات انجام شده نشان دهنده آن است که ارتشاعات ناشی از اصوات ریتمبک تاثیر عمیقی روی فعالیت مغزی دارند . شمنها از اصوات ریتمک متناوب تولید شده توسط طبل برای انتقال آگاهی و سفرهای خارج از کالبد به جهان های درون استفاده می کنند. راهبان تبتی با استفاده از مانترهای ریتمبک و یکنواخت برای ورود به وضعیتهای مدیتیشن عمیق استفاده اثرات مشابهی در شنوندگان این مانترها نیز مشاهده شده است . ریتم های ملایم و ضربان دار نیز به طریق متشابهی عمل میکنند . با تکنو لوژی اصوات همانگ کننده ی مغزی میتوانیم آگاهی خود را روی دامنه ی وسیعتری از وضعیت های مغزی تنظیم کنیم : هوشیاری، تمرکز، توجه، ریلکسیشن ، تجسم ، خلاقیت، الهام ، حافظه ، مدیتیشن خواب عمیق ، و جدایی آگاهی . مانند امواج صوتی ، مغز و ارتشاعات مخصوص به خود را داشته و از آنها جهت ارتباط با قسمتهای دیگر بافت عصبی و بخش های مختلف بدن استفاده می کند. همانطور که ذکر شد امواج بتا در حد فاصل(۴۰-۱۳)قرار داشته و با تمرکز بالا و هوشیاری توسعه یافته مرتبط میباشد. برخی از دانشمندان عقیده دارند که فرکانس بتای ۴۰ هرتمز کلید ادارک میباشد .امواج الفا در حدود (۱۲-۷ ) قرار گرفته ریلکسیشن عمیق مرتبط می باشد ولی نه یک مدیتیشن کامل ، در الفا ما شروع به دستیابی به ثروت عظیم خلاقیت می کنیم که درست در زیر سطح هوشیاری آگاه ما قرار گرفته است الفا در حقیقت دروازه ورود وضعیت های عمیق تر آگاهی میباشد. همچنین آلفا محل فرکانسی است که به عنوان فرکانس روز نانس میدان الکترو مغناطیسی زمین شناخته میشود.

تتا در حد فاصل (۴ -۷ ) هرتز قرار داشته و ناحیه ی شگفت آوری که میتوانیم آن را مورد مکاشفه قرار دهیم تتا به عنوان وضعیت سایه ی روشن آگاهی نیز شناخته میشود به طور معمول ما به صورت خیلی گذرا در هنگام بر خواستن از خواب ( دلتای عمیق ) و یا هنگام فرورفتن در آن را تجربه می کنیم . در رویاهای ، تصویر زنده، لحظه ای در مقابل چشم ذهنی در وضعیت تتا رخ میدهند و در این حالت ما مستعد دیافت اطلاعاتی ماورای وضعیت عادی آگاهیمان هستیم . همچنین تتا دروازهای برای یادگیری و حافظه شناخته شده است . مدیتیشن تتا باعث افزایش خلاقیت ، تقویت قدرت یادگیری ، کاهش استرس و بیدار شدن قدرت اشراق و توانائیهای دیگری در زمینه ادراک فراحسی می شود .امواج دلتا در حدود (۴-۰ ) هرتز قرار می گیرند . دلتا با خواب عمیق مرتبط می باشد . علاوه بر این فرکانسهای خاصی در محدوده دلتا باعث ترشح هرمون رشد که در بهبود بیماریها و ترمیم بافتها موثر است می شوند. این امر توضیح دهنده ضرورت یک خواب آسوده و عمیق در فرایند بهبود امراض می باشد .

چرا مدیتیشن می کنیم ؟

ابتدا بهتر است که بدانید برای مدیتیشن محدودیت سنی وجود ندارد و انجام هر شکل از این برنامه ها تنها در صورتی مفید اند که متناسب با شرایط روحی و جسمی شخص باشند . هدف اولیه مدتیشن هماهنگی و تعلیم ذهن است این عمل باعث افزایش کارایی فرد در امور روزمره او می شود. همچنین می توان مدیتیشن ها را به دو دسته کلی اصولی و غیر اصولی تقسیم کرد. مدیتیشن اصولی دارای دستورات دقیق و ظریفی است که چگونگی فعالیت درونی فرد را بطور منظم تعیین می کند . هدف از مدیتیشن غیر اصولی رهایی و آزاد سازی ساختمان شخصیتی فرد بخصوص در زمینه های شایستگی آگاهی و پذیرش توانایی مهرورزی در خود می باشد . مدتیشن های اصولی را به سه دسته بیرونی میانی درونی تقسیم می کنیم.اگر روی هر سه روش بطور مداوم پی گیری شود به یک نتیجه منجر می شود اما هرکدام تاثیر بخصوصی در طول مسیر در شخصیت شما بجای می گذارند.

روش بیرونی

باعث تقویت حس شایستگی توانایی سازش با جهان اعتماد به نفس توانایی سریع و دقیق می شود.

روش میانی

توانایی آرام ماندن را در فرد افزایش داده و او را در برابر حوادث خارجی ضربه ناپذیر می سازد در ضمن ادعاهای فرد را درباره اینکه مسایل چگونه باید باشند کاهش می دهد و واکنش وی را در برابر مسایل مختلف تعدیل می کند.

روش درونی

آگاهی از زندگی احساسی و پذیرش آنرا افزایش داده و بیان احساسات را آسانتر می سازد بنابراین اگر در مرحله ای از رشد دچار چنین مشکلاتی باشید بهتر است در برنامه خود از مدیتیشن های درونی هم استفاده کنید.

تا مدتها نباید انتظار داشت مدیتیشن را به خوبی و با تمرکز کامل انجام دهید.آنچه بیشتر اهمیت دارد تمرینات مداوم است نه بخوبی انجام دادن تمرینات. تمرینات بلندمدت شما را به اهدافی همچون ثبات شخصیت افزایش توانایی پذیرش و بیان احساسات می رساند. هر بار ده دقیقه تمرین کنید یا حداقل ، هفته ای پنج بار پس از دو یا سه هفته مدت تمرین را به پانزده دقیقه و پس از یک ماه به بیست دقیقه افزایش دهیدپس از آن در صورت تمایل آنرا به مدت نیم ساعت انجام دهید یا بطور کلی از برنامه تان حذف کنید.

مراحل مدیتیشن

۱- آسودگی از شکایت‌های روان‌تنی

در مرحله نخست، نوآموز می‌بایست کاملاً اعتقاد داشته باشید که هدف او از این تمرینات چیست ؟ زیرا تا زمانی که به این تکنیک ها اعتقاد پیدا نکرده است نتیجه خوبی نمی گیرد. سپس دقت کنید که محیطی مناسب از نظر جا و مکان را برای این تمرینات انتخاب کنید .بهتر است محلی را که انتحاب می کنید نسبتاً نه زیاد نرم باشد و نه زیاد سخت و ناهموار. سعی کنید که خود را در کانون انرژی‌های مثبت که همان (رو به کعبه) «رو به قبله» است قراردهید. می توانید نا اندیشه ای درست آن فضا را فضایی ،کاملاً روحانی و معنوی بسازید. اگر احیاناً قرار ملاقاتی دارید و یا زنگ تلفن یا زنگ ساعت مزاحمتی برای شما فراهم می‌آورد آن‌ها را از محل انجام تمرینات خود دور کنید. مهم ترین مرحله برای شروع کار این است که نوآموز زمان خاصی را برای انجام مدیتیشن قبل از شروع تمرین در ذهن خود تعیین کند. می توانید در ابتدا تمرین زمان ۱۵ دقیقه تا ۳۰ دقیقه را انتخاب و در ذهن خود آنرا چند بار تکرار کند. البته اگر نو آموز علاقه داشت می تواند در مراحل بعدی این زمان را طولانی‌تر کند. مثلاً زمان آنرا تا یک ساعت نیزافزایش دهد. بایست دقت داشته باشید که با انجام این امور می خواهید فکر و روح خود را تصفیه کنید نه اینکه برای خود تصاویر تخیلی و خرافی بسازد . زیرا نباید این گونه تمرینات، ما را به خرافه بکشاند.گوهر آدمی خداگونه است، بنابراین می‌باید قدم به قدم بر شادی‌ها و اندوه‌های گذرا وتعلقات پوچ غلبه کرد.

۲- مدیتیشن شمارش نفس ها

در مراحل مدیتیشین هدف اصلی ما انجام کاری در زمانی، مشخص است . در این مرحله شمارش دم و بازدم خود را بایست به صورت ریتم خاص در آورده، یعنی تنها کاری که در آن زمان بایست به آن توجه کرد و انجام داد، شمارش تعداد بازدم هاست. در این تمرین تلاش این است حتی الامکان و بطور کامل فقط به تنفس خود توجه داشته باشید و در صورت پراکنده شدن افکارتان به آرامی باز به این فعالیت بازگردید. تا وقتی افکار و ادراک شما آگاهانه باشد به این معنی است که از دستورات اصلی این تمرین منحرف شده اید از اینرو بهتر است شمارش را تا عدد چهار ادامه داده سپس از یک شروع کنید وقتی احساس می کنید به شمارش یا هر چیز دیگر می اندیشید از مسیر اصلی منحرف شده اید سعی کنید به آرامی به شمارش بازگردید اگر احساس کردید که تنفستان تغییر کرده این هم میتواند یک فرار ذهنی باشد .تصور کنید بسیار آرام و راحت د رکف دریاچه ای با آبی زلال نشسته اید می دانید که حبابهای بزرگ چقدر آرام تاسطح آب بالا می آیند اندیشه احساس و درک خود را چون حبابی در فضای دریا تصور کنید که از این فضا عبور کرده و از آن خارج می شود برای کامل کردن این مرحله از پنج تا هفت یا هشت ثانیه وقت لازم است وقتی فکر یا احساسی در شما پدید می آید در همین مدت بسادگی آنرا می بینید تا وقتی از آب گذشته و از فضای دید شما خارج شود سپس تصور حباب دوم را شروع کنید تا الا آخر.

۳- راحتی خیال

اساس این روش تعمق و تامل بر حرکات موزونی است که خود به خود در جسم ایجاد می شوند مکان یا وضعیتی راحت را یافته دستهای خود را روی سینه یا شکم قرار دهید بسیاری از افراد ترجیح می دهند این تمرین را به حال نشسته روی زمین انجام دهند اما نشستن روی یک صندلی راحت نیز مطلوب است انگشتان خود را کاملا باز کنید بطوری که یکدیگر را لمس نکنند دستهای خود را هم باز کنید حرکات سینه و شکم را که زیر انگشتان اتفاق می افتد باید کاملا حس کنید فعالانه مشاهده و با قدرت بررسی کنید هرگاه حس کردید در حال تفسیر ادراک خود با استفاده از کلمات هستید. متوجه باشید از اصول مدیتیشن منحرف شده و باید به آرامی دوباره خود را به جای اصلی بازگردانید همچنین اگر تغییری در حرکات تنفسی خود احساس کردید یا اندیشه شما به اتفاقاتی که در درونتان می گذرد کاملا متمرکز شد فوراً به جای اولیه برگردید اصولا تمام موارد شبیه به مدتیتشن های قبل است با این تفاوت که به جای چشم از انگشتان و بجای شی طبیعی از حرکات منظم جسم خود استفاده می کنید.دو هفته اول را با پانزده دقیقه در هر جلسه آغاز کنید پس از پایان این مدت در صورتی که حس کردید برایتان مناسب نیست آنرا بکلی قطع کرده و در غیر این صورت زمان آن را برای هفته سوم و چهارم به بیست و پنج دقیقه افزایش دهید پس از یک ماه می توانید تصمیم گرفته و در صورت مفید بودن این روش آنرا در برنامه مدیتیشن خود مورد استفاده قرار دهید.

۴- مدتیشن مانترا ( یا ذکر گفتن )

این مدتیشن بیشتر از انواع دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. در این روش کلمه عبارت یا جمله ای که مانترا نامیم بصورت ذکر بارها خوانده می شود. مثل مانترای شرقی « اوم » ویا « خدایا کمکم کن » و یا « یا هو » باید توجه داشته باشید در این مرحله نوآموزحتماً باید زیر نظر استاد اینگونه تمرینات را انجام دهد.درغیر این صورت مشکلات فراوانی برای او بوجود خواهد آمد.

هشدارها :

در تمرینات مدیتیشن برخی از افراد ممکن است نتوانند به آن آرامشی که مورد نظرشان بوده ویاانتظارش را داشتن برسند و کوشش ناموفق، آنها ممکن است باعث اضطراب و استرس بیشتر آنان شود.باید بدانید که درتمرینات مدیتیشین صبر و حوصله و پشتکار سه عمل اصلی موفقیت بشمار می رود واگر نوآموز شتابی براین اعمال داشته باشد نتیجه خوبی از این تمرینات نمی گیرد. اگر نشانه هایی مانند سردرد، نفس نفس زدن، خستگی یا دردهای مزمن باعث نگرانی بیشتر شما شد, بدون نگرانی ادامه تمرینات مدیتیشن را قطع کنید و به پزشک و یا مشاور خود مراجعه کنید. در مواردی نیز وقتی نوآموز به حالت عمیق مدیتیشن می رود ، در آن حالت برخی افراد از خاطرات فراموش شده گذشته خود مثل، آزار و اذیت های دوران کودکی خود آگاه می شوند و پذیرش این خاطرات برایشان بسیار سخت است و از یاد آوری آنها رنج می برند. باید عرض کنم که این مورد اصلاً مهم نیست و شما نباید از این گونه خاطرات فرار کنید چرا که شما هرگزنباید بگزاریدافکار منفی را که در مدت انجام مدیتیشین به ذهن شما می آید را از خود دور کنید، چرا که ما اساساً مدیتیشین می کنیم تا این افکار زائد که سالیان سال در ذهن ما انباشته و پوسیده شده است را خالی کنیم. و وقتی شما از بالا آمدن آنها از لایه های زیرین مغز خود جلو گیری می کنید دیگر نمی گزارید هدف اصلی مدیتیشین شکل پذیرد. ومطلب دیگر اینکه دیده شده است که در برخی ازموارد نیز عمل کرد اشتباه بعضی از نوآموزان به خاطر نداشتن آگاهی صحیح ازنحوه اجراء و انجام درست تمرینات مدیتیشن، باعث شده است که افراد متاسفانه مبتلا به افسردگی حاد و همچنین در مواردی باعث دوره های عزلت نشینی طولانی آنها ، ودر برخی دیگر تعدادی از افراد نیز مبتلا به اختلالات شدید روانی،اختلال افسردگی اساسی،واختلالات شدید شخصیتی، نامناسب شده اند. برخی تحقیقات بیان می کنند که حالت آرامش و مدیتیشن بسیار شبیه به هیپنوتیزم و ماینتیزم است.نوآموزان بهتراست بدانند که اگر این افکار باعث ناراحتی آنها شد بایست حتماً به پزشکان مجرب و متخصصین این امور و یا، به یک درمانگر سلامت ذهن نظیر روانشناس مراجعه کنید.